Mutluluğa adım attığımı düşünüyorken

Meğer mutsuzluğa koşuyormuşum

Her adımda mutluluktan uzaklaşmışım

Ben yaklaşırken mutsuza

Gözlerim mezarlığa dönüyor

Ben ölürsem maviş anne demişti şair

Mutsuza kim bakacak?

Hüzünlenmeyin Didem Hanım

Bu nöbet devrini ben aldım.

Mutsuza iyi bakıyorum.

Alıp göğsüme basıyorum 

Yarama tuz basar gibi

Kırıp üstüne hüznü

Gitmesin diye 

Atıp üstüne yorganı 

Üşütmesin diye. 

Ve uzun gecelerde sevdim

Yalnız, yalnızlığa koşarken ben

Kaçarken kalabalıklardan yani senden

İçimden fırtınalar kopardı

Arkamdan kimse de bakmazdı

Ardımdan bir şey kalmazdı.

Bayram da geldi Didem Hanım

Bu bayramda mutsuza gideceğim

Elim boş gitmem bilirsin 

Sevinçlerimi alacağım yanıma

Mutsuza iyi baksın diye

Mutsuza iyi baksın diye

Kalbimi pervane ettim

Ve atıldım ateşin içine

Ben de ölürsem Didem Hanım

Mutsuza kim bakacak?

Geçen zamanın üstüne

Ömrümü koydum 

Alıp mavi renklere boyadım

İnsanların kara kalplerini

Yine de hüzünle baş başa kaldım

Ve elime kara boyalar bulaştı

Kanıma işlemiş mutsuzluk

Yüzümde kara lekeler var

Kara günler geldi kapıma

Aldım içeri 

Kahve ısmarladım

Sonra döndüm, saate yani zamana

Ben ölürsem mutsuza iyi bak!

Yunus Kaçar