İnsana İnsan Lazım

Yazan Metin Muhacir

Yalnızlık… Okunması kolay, yaşanması güç bir durumdur. Yalnız kalmakla, yalnız kalmayı istemek aynı şey değildir. Biri mecburiyet, diğeri tercihtir. Dışarıdan her ne kadar havalı görünse de, içerisi toz dumandır. Yalnızlığı tatmış olan şahısların istediği tek şeyin, bir daha yalnız kalmak istememesi durumu ağır basar. Kişiden kişiye göre değişir mi, neden olmasın? 

Sevgili okur, insanoğlu her duruma ayak uydurabilme tabiatına sahip olduğu gibi, yalnızlığa da ayak uydurabilir. Fakat yine de sevgili okur, yalnızlık insanoğlunun tabiatına aykırıdır. Şöyle düşünecek olursak, hayatında en çok istediğin şeyi başardın, aşırı mutlusun ve onu birisiyle paylaşma hissiyatı duydun. Kimle paylaşacaksın, duvarlarla mı? Ben denedim, anlattım da hatta. Ne oldu biliyor musun? Reaksiyon bekledim, gelmedi. Heyecanımı paylaşsın istedim, yetemedi. Yahu tatlı tatlı anlatıyorum diye beni öpsün istedim, umurunda bile olmadı. Sonra oturduğun yerde öylece kalıyorsun, o heyecanın kursağında düğümlenmesi de cabası! Önce keşke birisi olsa diyorsun. Sonra bakıyorsun kimse yok, kursağımda kalacağına keşke satmasaydım diyorsun. Yılların emeğini bir anın yalnızlığına sığdırıp, evin penceresinden yağmuru izlemeye başlıyorsun. Hâlbuki eve gelirken o yağmurdan kaçıyordun. Şimdi onunla bütünsün. Peki sonra ne oluyor biliyor musun? Nerden bileceksin, yaşadın mı ki? Hoş, bilsen de bilmesen de, yara bere içinde bu yollardan geçeceksin, demiş Sezen Aksu… Bir zaman sonra hayata küsmeler başlıyor. Yerli yersiz sinirlenmeler, mutfakta yığılmış bulaşıklar, masanın üzerinde katmanlaşmış tozlar, gardıropta kırışmış giysiler, iştahsızlık ve daha nicesi! Bu berduşluk çoğu insana tarz veya cazip de gelebilir, ama gelmesin. Ya da yumuşatalım, gelmemeli. Yalnızlığı tercih ediyorsan şanlısın. Bir de mecbur olanları düşün. İyi düşünmeli ama… İyi düşünmeli ki, kaybettiğin insanı yeniden kazanmayı öğrenesin. İyi düşünmeli ki, insan sevmeyi öğrenesin. Yine iyi düşünmeli ki, kırgınlıkların ve kızgınlıkların içsel onarımını kontrol edebilmeyi öğrenesin. 

Ve sevgili okur, inan bana çok değerlisin. Yine inan bana ki, hayatındaki insanlar da çok değerli. Kişisel gelişim edebiyatı yapmak için söylemiyorum. Hayatın içinde her şey var, fakat yalnızlığın içi bomboş. Derin bir kuyu… O yüzdendir ki, yalnızlığın hiçbir şeye ihtiyacı yoktur, lakin insana insan lazımdır.