Ruhunun kuru soğunu iliklerimde hissediyorum kar çiçeği,
Duyumsarken bile avuç avuç toprak kokuyorum,
Şimdi anladım ölü ruhlardan soluyorum seni,
Ciğerlerime oluk oluk nüfuz ediyor sesin, nefesin, en çokta huzurun.
Kim bilir belkide yeniden senden var olduğumdan,
Bu yüzdendir her soluğum yüreğini andırır, her baktığım yerde ruhun ses bulur.
Baştan aşağı sen olduğumun farkına varamadım afet
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder