Yavaştan bir rüzgar esiyor
Yüreğimden çıkıp gönlüme akan
Yaşlar kuruyor
Seni sensiz yaşamak zorken
Yokluğun bile bazen
Senden bile iyi geliyor
Uzak dursam da kendimden
Sende bir şeyler var ki
Beni kendime getiriyor
Ruhumun senden bir parça olduğunu bilmek
İçime bir nebze su serpiyor
Zamansızlığın kıyısız okyanuslarının
Dalgaları adeta yüzüme çarpıyor
Zaman geçiyor ama anısı kalıyor
Acı da eskisi kadar acıtmıyor
Kalemi unutan ellerim
Senden olduğu gibi şimdi de
Kalemden vazgeçmiyor
Sevdaya şahitlik eden gökyüzü
Beraberinde yağmurları getiriyor
Yağmurdan gelen toprak kokusu var ya hani
En sevdiğin
Ciğerlerime doluyor
Unutmaktan korkan insan
Kendi için unutmaya mahkum oluyor
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder