Yazan : Cüneyt Ensari

Dağ eteklerinde 

Yüreksiz canlar gibi zihin yoran 

Kendi olmaktan vazgeçmiş 

Bir varlık olarak duruyor karşımda 

Gözlerine dolan ayrılık parıltıları 

Kavuşmak gibi Aziz 

Saçlarına yayılan yıldız tozları 

Küf tutmuş bedenin soğuk düşüncelerinde

Yağan karda kaybolan fıtrat gibi

Hapsolup, düşüp, kalkmak  gibi

Duran uçakla yükseldik gülyüzüne 

Sen , ben ve biz ikimiz 

Bulutlara tırmandık hayallerimizle

Çekip giden insanlar gibi

Dolup taştı gönül bahçemiz

Sorgulanırken karanlık odalarda