Pare pare hoşça kal çığlığı yüreğim.
Yürüdüğüm yollara, seyrine daldığım dağlara..
Havasını için için çektiğim sabahına,
Aniden çıkan rüzgarın tozuna, toprağına.
Başımı alıp gittiğim sokaklara da hoşçakal.
Şimdi maziye gömdüm her birini
Islak toprak kokusuyla beraber..
Yağmurun eşlik ettiği şarkılarım,
Artık gelmiyor hiçbir tınısı kulağıma.
Yönümü çeviremiyorum artık,
Beni çağıran hasret kapılarına.
Aralık mı bıraksaydım hasret kapısını..
Eylülün kamçılanan hüznüyle
Aralığa da mecali kalmamış gönlümün..
Biliyorum sığmaz bi hoşça kala hepsi,
Lakin artık sığmıyor içime geçmişin telafisi.
Kovalıyorum adımları mı ve kaçıyorum kendime,
Belkide bu yüzden kaçırıyorum beni çağıran dilleri
Yumdum gözlerimi, yüreğimin değdiklerini,
Çünkü artık arar oldum ruhumun kimliğini.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder