Bayramlar Bayram Ola

Yazan Yusuf Can Çelik

Güneş yükselmeden kuşluk yerine 

Bir adam camiden döndü evine 

Oturdu sessizce yer minderine Kızı “Bayram” dedi, yalın ayaklı 

Adam “Bayram” dedi, tam ağlamaklı...Eli öpüldükçe içi burkuldu 

Konuşmak istedi, dili tutuldu 

Güç belâ ağzından bir “off! ” kurtuldu Oğlu “Bayram” dedi, sırtı yamalı 

Adam “he ya” dedi, gözü kapalı...Düşündü kış yakın, evde odun yok 

Tenekede yağ yok, çuvalda un yok 

Yok yoka karışmış; tuz yok, sabun yok Avrat “Bayram” dedi, eğdi başını 

Adam “evet” dedi, sıktı dişini... Çalışsa ne iş var, ne cepte para 

Dağ oldu içinde büyüyen yara 

Dikti gözlerini karşı duvara Takvim “Bayram” dedi, silindi yazı 

Adam “öyle” dedi, bağrında sızı... Döndürse yönünü herhangi dosta 

Yaralı, gariban, dul, yetim, hasta 

Yıllar, aylar, günler erirken yasta Yer-gök “Bayram” dedi, ağzını açtı 

Adam “Bayram” dedi, evinden kaçtı!..