Misal , deniz olası geliyor insanın

 Misal , deniz olası geliyor insanın

İnsanın kuş olup süzülesi geliyor

Dilinin ucuna dalgalanan sözcükleri haykırmak istiyor kıyıdakilere..

Misal deniz olası geliyor insanın

İnsanın dalgalara kapılıp ufuklarda kaybolası geliyor

Gün doğumunu ufuklardan yansıtan bir güzellik olarak hafızalara kazınsın istiyor

Misal deniz olası geliyor insanın

Denizin içindeki bir balık veyahut keşfedilmeyi bekleyen bir inci olası geliyor 

Misal deniz olası geliyor insanın

İçindekilere yuva

Dışındakilere ise kucak açan 

İçinde barındırdığı herşeye dışındakilerle uyumlu bir ahenk yakalayan..

Hem öyle değil midir insan?

Kimi zaman yuva

Kimi zaman hoyrat

Kimi zaman hırçın

Kimi zaman dalgalı

Kimi zaman sakin

Kimi zaman kalabalık

Kimi zaman hoşgörülü

Kimi zaman vurdumduymaz

Velhasılı :İnsanın misali olmak istediği deniz , kendinde var olan ♡Gönlü♡dür.

MERVE YEŞİLDAĞ

Hasretinle bir gece daha geçiyor sevgili 

 Gökyüzü yine paylaşıyor yanlızlığımı 

Sahi hiç gelmeyecek misin ? 

Eski bir türkü ile anıyorum seni 

Derinden bir iç çekiyorum yine 

Off be diyorum geçer mi bu ömür böyle 

Ve yine sarılıyorum kaleme kağıda 

Sana olan hasretimi kağıda anlatıyorum 

Biliyor musun sevgili 

Kağıt kalem bile özlüyor seni 

Geri dönmez bir daha diyemiyorum 

Bir hırsla çıkıyorum sokağa 

Hızlı adımlarla yürüyorum 

 Sahi ya ben kimden kaçıyorum ? 

Hatıralar o kadar kolay bırakır mı peşimi 

Buruk bir gülümseme ile geçiştiriyorum yine 

Ve son sözler dökülüyor dilimden 

Geri dön diyemem sana 

 Madem gidiyorsun 

 Son kez dön bak bana 

Bir lahzada denk gelsin gözlerimiz 

Bir gönlün nasıl kırıldığını anlatayım sana 

Safa Mert Dilek

Uzun Lafın Kısası

UZUN LAFIN KISASI

Herkes gider. 

Yoldaşın yol bittiğinde 

Dostun güveni gittiğinde 

Ailen ömür yettiğince... 

Herşey geçer. 

En güzel dönemler 

Sıkıntılı geceler  

Yalnız olduğun günler... 

Yalnızlıkta bırakır yerini, curcunaya hengameye. 

Düşersin bir kaosun içine 

Yaşam ve ölüm gibi, hepsi tek nefeste. 

Hasret kalırsın kalbi temizlere.. 

Yüreği güzel, niyeti halislere. 

 Uzun lafın kısası :Öğretirler vefasızlığı. 

Bir ömür sonunda, 

Olursun dert erbabı...
 

Cevher Zeynep Kapu

Susuyorum işte yitik kelimelerim gönül heybemde. 

Dünyanın kirlenmiş yüzünde kendi kirli ellerini unuttu, İnsan..! 

Aradığı bir başka eldi 

Öyle ya temiz olan benlikti 

Görünen ötekinin eksiği, berikinin fazlası tam da yalan dünyaydı 

Hani arkasından vaveylâ ettiği iyiydili yalan dünya .. 

Sevmiştik yaşamak tutkulu bir koşuşturma oldu. 

Şehrin menhus dehlizlerinde merhamet kırıntıları çırpınıyordu.. 

Kanat çırpan çocuk yürekler koşuyordu; büyümenin benliğinde, yol kenarına bırakılmış, kaderin hikayesinden habersiz.. 

Yoruluyordu en çok yarına gönderdiklerinde  

Ne çok bekliyordu sevginin doldurulamayan yanını..

Hangi devirde buldu yoksun insanlığını can dedikleri... 

Dünya süslü panayır meydanıydı

Sevginin yaşamanın çeşitleri diziliydi 

Yetmedi benliği ile büyüyene Mahşer-i kıyamet arzular savurdu. 

 Hürriyet ki ruhun aşkı insanîyetin dengi 

Boğuldu kokuşmuş esaretin prangalarında... 

Şefkatin körleşmiş izzetinde arzularına mahkum ömürler oldu.. 

Sahfa

Zaman Ağırlaştı

 Zaman Ağırlaştı

Dillendirdik farkedemedik.

Önce yadırgadık.

Sonra zamanın ağırlaştığını bizde anladık.

Kırıklar döküldü akan her dakikadan,

Şarkılarımız çalıyordu geçen her arabada.

Zaman ağırlaştı.

Kalp, kan nedir bilmedi.

Herşey işlevini yitirdi.

Akrep yelkovanı unuttu.

Yelkovan saniyeyi..

Evet. Zaman ağırlaştı.

Dünya artık daha yavaş dönüyor.

Ay daha geç parlıyor, 

Fecr yeryüzünü sallamıyor.

Bütün gümbürtüyü yaşadık' 

gibi geliyor bir celsede. 

Son istasyon burası hemşerilerim..

Bel bağladığımız herşey,

Bilesiniz ki ummanda zerre.

Evet. Evet. 

Diyorum ya, "Zaman ağırlaştı."

Kapatın gözlerinizi 

Artık istirahat vakti.

      

                                                   Cevher Kapu

Gölgede Kalmış Gül Misali

Yazının gölgesinde yazılmayan ne çok şey vardır oysa..

Aklın gergefinden geçen milyonlarca kelâm..

Dilin ucuna ucuna gelmiş 

Yutkunmaya mecbur bi boğazda kalış 

Ritmini kaybetmiş bi durgunlukta kaleme ulaşamayan ne çok kelam kaldı geride !

Ah Geride kalanlar ...

Gidenlerin bıraktığı umut kırıntılarını toplaya toplaya kendine bi rota belirlemeye çalışanlar..

Yine ve yeniden yenile yenile ayağa kalkma çabaları..

Bin kez düşsende binbirinci kez ayağa kalkma gayreti.

İşte bu demde akla kazınmış o sözü hatırlıyor insan; Nasibim ertesinde gayret ; gayretin önünde ise kadere iman vardır..

İşte bundan mütevellit bin kez budasalar seni bu hayatta sen yine çiçeğe dönmektesin yüzünü..

Ne toprağını küstür bu hayata

Ne de çiçeğini soldur

Hanı derler ya : Gül misali...Kopardıkları yerde elde biten gül kokusu ol..

Bırak koparmak onların ayıbı olsun , sen tutulan ellere kokunu bırakmanın haklı onurunu yaşa.

Koparılmış olsan da sen gülsün

Tazeliğin ayrı

Solgunluğun ayrı

Ölümün bile ayrı güzel..

  

                                                                                                                       MERVE YEŞİLDAĞ

 

Bir Adımlık Sancı

Zamanda zamansızlıgımı anımsıyorum.. Sonra aklımın gergefınden geçen düşüncelere bi yol bulamadığımı..En çokda çaresiz kalırken ki çareler arayışlarımı..

Kendi hayallerim için kendimi ok gibi gerip fırlatmam gerekirken yay gibi gerıldıgımı hissediyorum.. 

Zor olacağını biliyorum bu zorluğa yüreğimin yeteceğini de biliyorum.. 

Oysa ki zorluk dedikleri yola koyuluşta saklıydı..Bazen de iki yürek mesafesiydi; o yola ilk koyuluştaki bir adımlık sancı..

Hem dünya denilen bu yola yolcu olarak geldiğimiz an sancılı bir süreç değil miydi?

Şiddetli sancılardan sonra doğan nice yiğitler yolun da yolculuğunda hakkını verenler değil miydi..

Öyleyse adına dünya denilen bu yolda yolculuğumuzun hakkı : yola koyuluştaki bir adımlık sancıya emanet..

Zira sancısı şiddetli olanın yol sonundaki mükafatı her daim mukaddes 

                                                                                                           MERVE YEŞİLDAĞ

Yazan: Abdurrahman Arslan

Alışmışlığın huzuru diye bir bahar tadacaksın, hazır ol,

O gözyaşları boşuna değil, en kızgın su bile ateşi söndürür. 

Gönül deminde açan hep güldür,

Gül bakar gül kokar gül konuşur, 

Yarına saklanan umutlar var,

Bahar diye bir mevsim var yanlızlığın bittiği çağda,

Yıkılma zamanı değil, hüznü bahara çevirme zamanı şimdi,

Sen hüzüne bakarken üzülürsün yapma 

Tomurcuğum çatladı diye korkma,

O çatlayıp ortadan ikiye yarılan koca bir bahar habercisi,

Hüzünler yeni baharlar getirir, 

Küsme içine kurutma gönül toprağını,

Çünkü gözyaşı cansuyudur yarınlara.

Tebessüm ile varacaksın cennet misali bahara . . .

(.)

Sızılarım Dinmiyor

Yazan : Güllü

Sızılarım dinmiyor derim bende gönlüne 

İçim yangın yeri, sancıların dinmediği umut ovalarımda, 

Yürekler hüzünlü nasıl toplar ümütleri sıcak çöl kumlarında, 

Sevdanın özü eksikliktir, noktalar yakar ormanları... 

Sessiz mauzerler sarmış gönlümü duyulmaz acemi feryatları, 

Sessizlik çığlığı sanar benliğin

Yol arsız, ses kıyamet... 

Bitmez gecenin karanlığında bir umut türküsü...

Yazan : Gülser

Bugün Sevdiğini terk eden birini gördüm,

Sen geldin aklıma,

Nasıl da arkana bakmadan gitmiştin.

Arkanda dünyası yıkılmış bir kız bırakmıştın.

O kızı hatırladın mı?

Oysa ne kadar çok sevmiştim seni, sadece seni değil seninle ilgili olan her şeyi.

Sende Sevdiğini söylemiştin,asla bırakmayacağına söz vermiştin..

Nasıl da kandırdın beni hala anlamış değilim.

Zaten gidişine de anlam verememiştim.

Ruhumda açtığın o derin yara o kadar çok sızlıyor ki,

Ağlıyorum geçmiyor,

Bağırıyorum geçmiyor,

Hatta bir keresinde kendime daha şiddetli bir acı çektirdim ama yinede geçmedi o acı.

Anlıyormusun o acıyı ? Anlamalısın.

Seni artık hatırlamak istemiyorum kömürgözlüm.

Seni unutmak istiyorum.

Seni unutmak ne kadar da güzel olurdu..

Biliyormusun yinede kalbimi seni sevmekten vazgeçiremiyorum,

Bu da benim yenilgim olsun..

İnce Bir Sızı

Yazan : Abdurrahman Arslan

🤫🥺😢

İnce bir sızı var desem şuramda,

Tütmeyen alevler var, içimin cehennem pınarında,

Unutulmuş ümitler var, uzak yolların kervanında,

Yarım kalmış mısralar var, gönül kitabında.

Gönül ah etmez, lakin gözler yaş ile inler,

Duyulmaz sözler, sessizliğin çığlıklarını dinler,

Varılamaz artık geçmişe,

Bütün umutlar, hüzünlü bir gecede biter.

(.)

Ölmek Nedir

Yazan : Mavi

- Ölmek nedir?

- Bunu nereden çıkardın, Sanrı

- Herşeyde ölümü görüyorum birinin ölmesini değil ölümün kendisini. Bitmiyor kör olamıyorum. Bu beni  çok ürkütüyor.

- Neden Sanrı, yaşamaktan korkmuyor musun?

Ölüm yaşamaktan daha mı korkutucu sence?

- Bilmiyorum ölümü görüyorum ama ifade edemiyorum.

- Sanrı, ölüm de sevda gibidir. Kimine göre simsiyah, dehşet verici bir yalnızlık, kimine göre vuslat, kimine göre isyan. Kimine göre de yeni bir başlangıç..

-peki sana göre 

-Sanrı, ölmek sevdalanmak  gibidir. İnsan kendi iradesiyle sevdalanmaz, ölmez. Sevda kimileri için acı görünsede özünde müthiş bir mutluluk var. Ölümde böyledir. Korkarsın ama mutlu olmak için yeniden doğmalısın..

Yazan : Mavi

Engebeli bir arazide yürüyorum Leyla

Düşmek istemiyorum sensizliğe

Bir kuş misali  uçup konmak istiyorum

Narin yüreğinin derinliklerini

Okyanusta kaybolur gibi 

Kaybolmak istiyorum ahu gözlerinde 

Gökyüzünün sonsuz maviliğinde 

Haykırmak istiyorum sevdiğimi 

Mecnun aşkı gibi ateşle harmanlanıyor yüreğim 

Varamıyorum yanına, konamıyorum narin yüreğine

Ahu gözlüm Leyla

Yazan : Cüneyt Ensari

Gönlüme hücum eden 

Firdevsi duygularla 

Katına geliyorum sensiz 

Ellerini tutup hissetmemek gibi

Başucumda sevda makamında bir türkü

Göz göz olmuş elleri

Parelenmiş Ciğerlerim

Gönlüme hücum eden bir gökyüzü var 

Kalbine itilmiş hapsedilmiş

Birkaç tatlı yalan söz 

Yağmur birikintileri hertarafımda 

Mayın tarlaları gibi

Ve seni sevmek sevgili 

Dertlilere derman olmak 

Ömrünü bekleyen ölüme 

Aklını tırmalayan birkaç sözcükte gizli 

Bu sevdaya dahil olabilmek kadar

Masum ve kasvetli bir iş bizimkisi

Yazan : Yusuf Cançelik

Tut kolum dan, kaldır beni

Sonra bırakma hiç

Bagır 

Çagır

Kendine gel de 

Hayat buldur 

Yaşam sürdür 

Bilmem bu kaçıncı çile 

Kaçıncı mücadeler 

Yağmurlu gecelerde dolaştır 

Al götür sonra 

Bulutlarla tanıştır 

Hayal kurmayı öğret 

Renklerle sohbet ettir 

Sonra anlat maviyi

Ve ekle aşkı...

Kapat siyah kaplı defteri yüzüme

Sakın Terk Eyleme Gönlümü

Yazan : Yusuf Cançelik

Sakın terk eyleme gönlümü sensiz. 

Bırakıp gitme başka gönüllere. 

Renk çümüşüne dönen içimi

Karanlık düşüncelere meftun eyleme 

♦

Yıllar geçirdim acıyla bezenmiş 

Yalnız, harabe evler içinde 

Güneşin batışını izlerdim sensiz 

Kurduğum sahte hayallerle birlikte 

♦

Denizin dalgaları vururken sahilime

Şiire bezenmiş gönlünü buldum

Taze papatyalar açarken içim de 

Yıllanmış mutluluğu seninle buldum

♦

♦

Yazan : İlayda

Zaman mıdır bizi kendimize küstüren

Yoksa zamanla yaşadıklarımız mıdır

Yaşamak için can atıp da yaşayamadıklarımız mıdır

Yoksa bıkmışlığımız mıdır her şeyden

Sebebi nedir bu vicdansızlığın

İnsafsızlığın

Anlamamazlığın

İstediğimiz hayatı değil de mecbur olduğumuzu yaşamanın 

Nedir açıklaması

Hiç bitmiyor insanın bir yerlerde kendini bulma çabası

Elinden tutmamış çünkü kimse yürürken

Ve insan da kendi yalnızlığında kaybolmuş.

İnsanların arasında yalnızlaşarak

Kendi dünyasını dünyanın dışında kurmuş

Büyük anlamlar yüklemiş kendi içinde her şeye

Yalnızlığını bile bir şekilde sever olmuş

Değiştiremeyeceği şeyler uğruna bir bakmışsın 

Kendi değişir olmuş.

Olur Mu Süveyda

Yazan : Yusuf Cançelik

Olurmu sence Süveyda

Alışırmıyım mutluluk denem,

damak tadıma aykırı bu lezzete. 

Kahır yükü yüklediğim

Zamanımı acıya peşkeş çektiğim yıllar affeder mi beni. 

Yıllar geçirdim yapa yanlız 

Vakitler zindandı bana ,

Yusufilerin hayatıma girmesine kadar 

Evet Süveyda

Mor menekşeler ,dikenli güler diye sayıklar ken hayatımı. 

Taş duvara sırtını dayamış bekler ken ölümü. 

Bir beden de iki yabancı gibi şehrin sokakların da, 

Buhranlı bir saatin için de dolanırken 

Tanıştım seninle

papatya kokulu kadınlar.... 

zarif bey efendiler...

Maviye meftun hayatlarları buldum sen de .

 

Onlar da bana benziyor süveyda 

Anlaşılmayı bekleyen şairler gibi

Yazan : Rümeysa Altan

Kor ateşler içinde sanki yüreğim,

Sağanak yağmurlar gibi gözlerim,

Yüzünde ki her bir ayrıntıya

En güzel şiirleri yazarak 

Veda ediyorum..

Sanmam bir gün unuturum.

Bende ki her anını ilmek ilmek dokur

Aklımın her köşesine oturturum.

İçimi öyle acıtıyor ki bu ayrılık

Hani belki hisseder de üzülür diye

Hıçkırıklara sessizce boğuluyorum.

Kime nasıl anlatılır bilmiyorum

Tek çareyi kaçmakta buluyorum.

Göz görmezse acısı hafifler diye,

Hoşça'kal demeden gidiyorum.

Ayrılıktan beter bir acı benimkisi,

Nasıl sevildiğinden bi haber sevgili.

Basit görür kendisine sunulan bu aşkı!

Kelimelerin gücü yetmez anlatmaya

Yere göğe sığdıramadığım bu sevdayı

Bir gönüle sığdırmaya çalıştım

Hayal kırıklıklarıyla harmalandım.

Daha fazla dayanamaz bu kalp bu acıya

Haddi aştı bu sevda dizginlemek lazımdır

Zorunlu bir yolculuktur terbiyesi

Gitmezse yerle bir olur sevgisi

Layık olmayan bu şahsa,

Değmez sevmekle geçilen bir lahza!

Lakin söz dinler mi biçare yürek?

Mesafeler olsa da arada

Sever ebediyete dek!

Aklı olsaydı bu kalbin 

Bir dağa gönül verirdi de 

Barındırmazdı içinde

Böylesi sevdadan anlamayanı!

Şimdi meçhul bir yolculuk vakti

Yolun sonunda tek bir durak

Tek temenni ya unutmak ya kavuşmak

Özlüyorum

Yazan : Derya

Dört Elif Miktarı Uzasın

Yazan : Eda Uz Yılmaz

~Dört Elif miktarı uzasın

Sensizlik..

Cezm bağlasın kalalım an da.. 

Şeddenin şiddeti ile 

İki kez gitme! 

Asla terketme.. 

Kal! Kal! 

Benimle... 

Dilimle değil 

Kalbin ile.. 

Gurur inadı sever.. 

Aşk gayreti.. 

Sevda hasreti.. 

Hiçlik tümünü... 

Köprü ol bana... 

Ruhum uçmasın 

Cehennem narına 

Bedenim çekmesin azap 

Rüzgar eser 

Gönül biçer 

Avare kul ise 

Gözleri inci döker 

Dost ile kelam 

Yol 'a selam.. 

Kul ile devran 

Can' a selam.. 

İçim alem - i derya 

Sual edene yok 

Diyecek meramım.. 

Aşk ummanında 

Boğulmamak 

Arzusundayım.. 

Yolum aşıklar yolu.. 

Nuh 'un gemisine binmiş dişi bir kuş gibiyim.. 

Nefsim ejderhanın ağzından çıkan alev topuna benziyor... 

Ha yaktı ha yakacak... 

Beni amelim değil... 

Rabbimin rahmeti kurtaracak.... ~

HOŞÇAKAL

Yazan : Nefise Eren

Pare pare hoşça kal çığlığı yüreğim. 

Yürüdüğüm yollara, seyrine daldığım  dağlara..

Havasını için için çektiğim sabahına,

Aniden çıkan rüzgarın tozuna, toprağına. 

Başımı alıp gittiğim sokaklara da hoşçakal. 

Şimdi maziye gömdüm her birini

Islak toprak kokusuyla beraber.. 

Yağmurun eşlik ettiği şarkılarım, 

Artık gelmiyor hiçbir tınısı kulağıma. 

Yönümü çeviremiyorum artık, 

Beni çağıran hasret kapılarına. 

Aralık mı bıraksaydım hasret kapısını..

Eylülün  kamçılanan hüznüyle 

Aralığa da mecali kalmamış gönlümün.. 

Biliyorum sığmaz bi hoşça kala hepsi, 

Lakin artık sığmıyor içime geçmişin telafisi. 

Kovalıyorum adımları mı ve kaçıyorum kendime, 

Belkide bu yüzden kaçırıyorum beni çağıran dilleri

Yumdum gözlerimi, yüreğimin  değdiklerini, 

Çünkü artık arar oldum ruhumun kimliğini.

Gökyüzün

Yazan: Zehra Nur

Gök'yüzün

Gök senin yüzün, ondandır böyle uzun uzun dalıp gitmelerim.

Kayan her bir yıldız gözyaşlarındır.

Bundan dolayıdır nefretim kayan yıldızlara,öyle dilek falan da tutmam, bana seni hatırlatır. Sahi hangi dilek geri getirebilir ki seni?

Ben ayın kaçıncı gününde bulacağım, kaçıncı silüeti seni tekrar canlandıracak düşlerimde? Bulutlu havalarda üzgün buruk olursun hep. Bir de yağmur yağdı mı gözyaşlarına hakim olamazsın. Gök gürledi mi kaçacak yer arasın.

Ama yanında değilim, olamayacağım.

Oysa olsam yanı başında, en sevdiğin tütsüyü yaksam, birer kahve yapsam içer miyiz kırk yıl hatırına? Gönlüne nüfuz eden her bir yaradan çekip alsam seni biliyorsun en güvende olduğu yer benim yüreğimdi.

Başka umutlara çeviriyorum rotamı. Başka baharda açacak çiçeklerim ve yeşerecek benliğim işte o zaman, o zaman kavuşacağız...

Yazan: Güllü

Takvimden kopan yapraklar bir sonbahar mevsiminde rüzgara kapılıp uçuşuyor, 

Dalmıyorum artık uzaklara kar çiçeği,  

Zihniyetler evet zihniyetler çöplük gibi 

Havada yoğun bir kasvet, 

Çınar ağaçlarının barış feryatları... 

Burası çınarların memleketi değil,    

Burası  ayrımın başkenti 

Bilirsin beyaz giyilmez, çabuk kirletir toprağı 

Beyazda leke, yüreklerde is bırakır 

Buranın yazgısı kara kaldıramaz seni, 

Damla damla hüzün düşer semadan 

Bir sağanak misali sarar yalnız yürekleri 

Karanlığa mahkum artık ayyaş ruhlar 

Ve insanlar; insanlar kendi menfaatleri için her şeyi yapar buralarda, 

Evet kar çiçeği belki de her yerde ama yoruyor çok yoruyor...  

Şimdi zamanında esir olduğum her şeyi  kalbimin derinliklerinde esaret altına alıyorum. 

Sayıyorum yoncanın yapraklarını 

Ama ne şans getirecek yaprak ne de uğur getirecek bir uğur böceği kalmamış cellatların kirli ellerinden geriye...

Bu yüzdendir sen barınamazsın bu memlekette, 

Tüm yorgunluklarıma hüzzamlı bir şiir yakıyorum; 

Uzaklardan bir ninni mırıldan, 

Barışa hasret; soğumuş bir ruh, hasta bir bedenle uyanmak istiyorum vuslatına...

Vakit nicedir bilmem

Sinede bir buhran 

Çeldi aklımı bir güzel

Acep ona ne sorsam

Vakit gece yarısı

Güzel ,gönül yarası

Dert edinmek istersen

Çal bir kapılarını

Gönül yaram yoktur

Dert arasan çoktur

Kapı ,kapı gezerim 

Halimden anlayan yoktur

Derman kalmadı dile, 

Gönül düştü kaleme,

Mürekkep gözyaşıma hece

Hüzün vakti bu gece

Dil oldu yara bere

Gönül desen hep harabe

Hüzün biter hasret kapım

Umut ister bu güne.

Günde umut arama

Vuslat girmiş arama

Gönül mülkü virandır

Ne saraydır,ne handır

Bakma viran olana

Dertten dem vurana

Sevda yolunu bulana

Ümitsizlik haramdır.

Ümit etmek helal madem

Sevdaya niçin düşer adem

Buncadır dertli alem

An için ketum alem

Sevda çaresiz bir dert

Umutsuzluğa yelken açmış bir gemi

Uykularımı süsleyen bir rüya

Sevda insanın yaşama sevinci

Sevdaya dert diyen

Bulur mu hiç gönüle merhem

Bir rüya değil sevda

Gönülde hayat bulan vefa

Herşeyin başı sevda 

Sevda yoksa nasıl insan oluna

Derdi tasayı bi kenara atın da

Sevin birbirinizi doya doya

Sevda kutsal sürgündür

Ne eylesin devayı

Kabuk tutmaz yaraya

Kim ne yapsın merhemi

Gönlümün göğünün gürültüsü

Dilimde bir sevda türküsü

Gayrı doymaz bundan sonra

Aç olan kalbim sevdaya

Gönül sağanak yağışlı

Dilimin olmaz kayışı

Bu bir mani yarışı

Kaybeden kazanan olmaz

Çorak toprak ne yapsın

Sevda dilsiz dem tutmaz

Mani dediğin nedir ki

Sevdaya hizmet sanki

Çorak toprak nerede

Sevda hep bahar bahçe

Mani ile değil mana ile

Talip olunan sevda çiçeği

Sevda çorak toprağı

Eder bahara bahçe

Biz sanarız gül acıtmaz

Gülün özü dikende

Dil kalbin kıyısı

Lal olmuşsa sevda dili

Maniler tutar sevdanın elini

Manide olamazsın kıyıya vurur her biri

Kıyıya güzel arada

Kıyıdan görülür sonsuz mavi

Yarada öğretir sevda çiçeği

Öğrenmek isteyince kanın olur

Mürekkep yaran olur mektep

Sana bir gül verdim

Bana gülüverdin

Bahçeden çaldım dedim

Bana gülü geri verdin

Sevda muazzam hırsız

Daha iyisi ne yapsın

Bir günden ne olur

Gönlü çalınan evsiz

Gül , gül yüzüm güle hasret

Gül, gül yüzüne güller hasret

Sen güldür yüzümü

Gülmeler sana hasret

Kalbin özüdür sevda

Yoksa karalar bağlaya

Hayat sevince güzel

Geç olmadan anlaya

Anlamak işi değil o

Hissetmek lazım 

Hissedilemeyen sevda

Hep geceleri yaşatır. 

Sevda ile vardım gönülgaha

Umudun okyanusta bir mavi,

Yaranın önemi yoktur bendimde,

Tene değil cana varmaya geldim..

Can kapıda divane

Yol bitsinde gel de yar

Gönlüm seni zikreder

Tüm gönlümü al da gel.

Gönül dili lal oldu

Mısraları tam oldu,

Umut ile sevda yol buldu

Benden vazgeçtimde geldim.

Beni seni olmaz ki

Vazgeçişin senden ise benden var olur yar

Bende geçtim kendimden

Duy sesimi yaradan

Benden vazgeçmeden

Sende var olamam yar

Bir gönül inleyişim var

Duyana emanet dualarım var.

Geçişine yok bir sözüm

Acele et be artık yar

Gönül yaram kan ağlar

Özleminde dua yakar

Duana aminim olmaya geldim

Kanayan yarana merhem olmaya geldim

Acele etmeye değil

Ömürden ötesi bir sevdaya geldim.

Hoş geldin artık yar 

Dualarım bir sema

Hepsi yoluna divane

Bu vuslat verdi sanki ömrüme bin deva

Gel ey yar

Devayı burda aramayalım,

Ötelerde büyük vuslatlar var

Yedi kat sema sevdamıza ağlar..

Gel ey yar

Kulağımda çınlıyor sesin

Kalbimde sevda hazinen

Vuslatım son bulsun

Semada kuşlar uçuşsun

Gökyüzü bir sema

Sen semada tek deva

Oralar da gördüm seni

Sen gönlüme tam reva

Kalbim kanadı kırık kuş misali

Hali yok ama çırpınıyor

Vaktiyle geçmeyen acılar

Diğer kanadımı da kırıyor

Sevda kuşun kanadında

Uçuşup durur semada

Sevda acı bilmesin

Her sevda makus sanılmasın

Bizde yarım mısralar 

Kader diye bir yazgı var

Gönlüne sevda ateşi düşen

Neden deva arar

Gönül görmek neylesin

Semalar dua ile inlesin

Sevdasını bulan gönül

Revasını vuslat bilip beklesin

Kadere her an amenna

Bizdeki bir nasibe yardım

Sevdada yanan gönül

Vuslatta arar merhem

Görmeyen yârin gönlü kan ağlar

Duaları haykırıyor

Sema özlem içinde

Vuslatını arıyor

Aminlerine amenna

Bir bekleyiş var , amma

Yanmaya razıyız sonra,

Merhem tutmaz bu yara,

Gözyaşım yazılır hece hece,

Dua dua isterim , gündüz gece,

Özlemim sonsuz olana

Getirdiğin vuslat kime , neye..

Sendeki de ah be yar

Bekleyişler bitmiyor

Vuslat sana ermiyorsa

Merhemleri bırakalım gönül merhem tutmuyor

Her hecesi sen diye

Gönlüm sen olmuşken , sensiz dua olur mu?

Bendeki de bakidir

Sana gelen vuslatım sahibinden hediyedir..

Hazırlan kalbim yürüyoruz sonsuza

Gönlünü kaptırma birkaç cahil soysuza

Erenler diyarından selam sonsuza

Dil ile cana dokunmaya geldim..

Vakit nicedir bilmem

Sinede bir buhran 

Çeldi aklımı bir güzel

Acep ona ne sorsam

Vakit gece yarısı

Güzel ,gönül yarası

Dert edinmek istersen

Çal bir kapılarını

Gönül yaram yoktur

Dert arasan çoktur

Kapı ,kapı gezerim 

Halimden anlayan yoktur

Derman kalmadı dile, 

Gönül düştü kaleme,

Mürekkep gözyaşıma hece

Hüzün vakti bu gece

Dil oldu yara bere

Gönül desen hep harabe

Hüzün biter hasret kapım

Umut ister bu güne.

Günde umut arama

Vuslat girmiş arama

Gönül mülkü virandır

Ne saraydır,ne handır

Bakma viran olana

Dertten dem vurana

Sevda yolunu bulana

Ümitsizlik haramdır.

Ümit etmek helal madem

Sevdaya niçin düşer adem

Buncadır dertli alem

An için ketum alem

Sevda çaresiz bir dert

Umutsuzluğa yelken açmış bir gemi

Uykularımı süsleyen bir rüya

Sevda insanın yaşama sevinci

Sevdaya dert diyen

Bulur mu hiç gönüle merhem

Bir rüya değil sevda

Gönülde hayat bulan vefa

Herşeyin başı sevda 

Sevda yoksa nasıl insan oluna

Derdi tasayı bi kenara atın da

Sevin birbirinizi doya doya

Sevda kutsal sürgündür

Ne eylesin devayı

Kabuk tutmaz yaraya

Kim ne yapsın merhemi

Gönlümün göğünün gürültüsü

Dilimde bir sevda türküsü

Gayrı doymaz bundan sonra

Aç olan kalbim sevdaya

Gönül sağanak yağışlı

Dilimin olmaz kayışı

Bu bir mani yarışı

Kaybeden kazanan olmaz

Çorak toprak ne yapsın

Sevda dilsiz dem tutmaz

Mani dediğin nedir ki

Sevdaya hizmet sanki

Çorak toprak nerede

Sevda hep bahar bahçe

Mani ile değil mana ile

Talip olunan sevda çiçeği

Sevda çorak toprağı

Eder bahara bahçe

Biz sanarız gül acıtmaz

Gülün özü dikende

Dil kalbin kıyısı

Lal olmuşsa sevda dili

Maniler tutar sevdanın elini

Manide olamazsın kıyıya vurur her biri

Kıyıya güzel arada

Kıyıdan görülür sonsuz mavi

Yarada öğretir sevda çiçeği

Öğrenmek isteyince kanın olur

Mürekkep yaran olur mektep

Sana bir gül verdim

Bana gülüverdin

Bahçeden çaldım dedim

Bana gülü geri verdin

Sevda muazzam hırsız

Daha iyisi ne yapsın

Bir günden ne olur

Gönlü çalınan evsiz

Gül , gül yüzüm güle hasret

Gül, gül yüzüne güller hasret

Sen güldür yüzümü

Gülmeler sana hasret

Kalbin özüdür sevda

Yoksa karalar bağlaya

Hayat sevince güzel

Geç olmadan anlaya

Anlamak işi değil o

Hissetmek lazım 

Hissedilemeyen sevda

Hep geceleri yaşatır. 

Sevda ile vardım gönülgaha

Umudun okyanusta bir mavi,

Yaranın önemi yoktur bendimde,

Tene değil cana varmaya geldim..

Can kapıda divane

Yol bitsinde gel de yar

Gönlüm seni zikreder

Tüm gönlümü al da gel.

Gönül dili lal oldu

Mısraları tam oldu,

Umut ile sevda yol buldu

Benden vazgeçtimde geldim.

Beni seni olmaz ki

Vazgeçişin senden ise benden var olur yar

Bende geçtim kendimden

Duy sesimi yaradan

Benden vazgeçmeden

Sende var olamam yar

Bir gönül inleyişim var

Duyana emanet dualarım var.

Geçişine yok bir sözüm

Acele et be artık yar

Gönül yaram kan ağlar

Özleminde dua yakar

Duana aminim olmaya geldim

Kanayan yarana merhem olmaya geldim

Acele etmeye değil

Ömürden ötesi bir sevdaya geldim.

Hoş geldin artık yar 

Dualarım bir sema

Hepsi yoluna divane

Bu vuslat verdi sanki ömrüme bin deva

Gel ey yar

Devayı burda aramayalım,

Ötelerde büyük vuslatlar var

Yedi kat sema sevdamıza ağlar..

Gel ey yar

Kulağımda çınlıyor sesin

Kalbimde sevda hazinen

Vuslatım son bulsun

Semada kuşlar uçuşsun

Gökyüzü bir sema

Sen semada tek deva

Oralar da gördüm seni

Sen gönlüme tam reva

Kalbim kanadı kırık kuş misali

Hali yok ama çırpınıyor

Vaktiyle geçmeyen acılar

Diğer kanadımı da kırıyor

Sevda kuşun kanadında

Uçuşup durur semada

Sevda acı bilmesin

Her sevda makus sanılmasın

Bizde yarım mısralar 

Kader diye bir yazgı var

Gönlüne sevda ateşi düşen

Neden deva arar

Gönül görmek neylesin

Semalar dua ile inlesin

Sevdasını bulan gönül

Revasını vuslat bilip beklesin

Kadere her an amenna

Bizdeki bir nasibe yardım

Sevdada yanan gönül

Vuslatta arar merhem

Görmeyen yârin gönlü kan ağlar

Duaları haykırıyor

Sema özlem içinde

Vuslatını arıyor

Aminlerine amenna

Bir bekleyiş var , amma

Yanmaya razıyız sonra,

Merhem tutmaz bu yara,

Gözyaşım yazılır hece hece,

Dua dua isterim , gündüz gece,

Özlemim sonsuz olana

Getirdiğin vuslat kime , neye..

Sendeki de ah be yar

Bekleyişler bitmiyor

Vuslat sana ermiyorsa

Merhemleri bırakalım gönül merhem tutmuyor

Her hecesi sen diye

Gönlüm sen olmuşken , sensiz dua olur mu?

Bendeki de bakidir

Sana gelen vuslatım sahibinden hediyedir..

Hazırlan kalbim yürüyoruz sonsuza

Gönlünü kaptırma birkaç cahil soysuza

Erenler diyarından selam sonsuza

Dil ile cana dokunmaya geldim..

Yazan : Mavi

Arman

Özlenen sen, özleten sen 

Ne çok bekledim bir bilsen

Tarumar gönlüm biçare

Yokluk çeken yürek avare

Tozlu yollar virane

Fikirler uçuk hayaller divane

Meczubun derdi şahane

Gönül bu tebessüm bahane

Aşkın efruz bir hapishane

Hayatın ızdırabı kalmış elimde

Mavi şarap gözlerin zihnimde 

Bu şarap lisanımdan döküldükçe 

Mürekkebim sana akacak

Nazlanma gel yar gönlüm tepetaklak

Kanadında umut taşıyan kuşlar 

Göçüp gidiyor başka diyarlara 

Mürekkebimin acısına 

Hasretinden  yıllar eskitiyorum

Ağustos Geceleri

Yazan : Eda Uz Yılmaz

Fazla olur meteor yağmuru

Biri olsa..

Uzansak şöyle

Seyre dalsak gökyüzünü

Sonra uzatsa elini

Tutsa alsa

Yıldızın tekini kayarken

Taç yapsa saçlarıma

Çok şey istiyorum değilmi?

Olacak işmi şimdi

Eskidendi o aşklar eskiden

Papatyalar, lalaler, güller...

Hepsi laf-ı güzaf

Oysa yıldızlar azizim yıldızlar hakiki

Anlayana

Aşk hakiki olmasada...

Sevgi, umut, mutluluk..

Kimine göre sahte kimine göre sahi....

Neydi Adalet

Yazan : Mavi

Neydi adalet

İstismar edilen çocukların

Hiçe sayıldığı biçare hayatları mı

Yoksa zorba bir şekilde

Evlendirilen minik bedenler mi

Çocuk olamadan anne olan 

Yüreği buruk masum melekler 

Neydi adalet

Bir töre kurşununa kurban edilen

Feyz bedenlerin haykırışları mı

Yahut yüreği kan ağlayan annelerin ağıtları

Sahi neydi adalet 

Yitmiş gitmiş bir gelecek

Bendleşmiş meyus lisanlar

Sözün bitmediği yerler vardır hani 

Kelimeler birbirine sokulmuş

Gözlerimin önüne bir fotoğraf karesi mıhlanmış oturuyor 

Boğazımı tıkayan  kocaman yumruk  

Adalet miydi 

Derin bir çaresizlik içindeki  ayak seslerinden

Usul usul dökülüyor merhamet..

Sonradan Sonra

Yazan : Cüneyt Ensari

Her bitiş 

Yepyeni kapılara açılan başlangıçlar 

Kadar sadedir

Bir bardak sıcak çayın 

Verdiği huzur gibi 

Ve her başlangıç 

Lutfedilen sevgiliden de ötedir 

İpil ipil yağan yağmurun

Bıraktığı amber misali 

Kaybetmiş insanlar gibi oturup 

Galip gelen şahıs edasiyla yazdım 

Ben, bırakmam sevdiğimi 

Asırlar geçmiş gibi hissetsemde 

Bir bağbozumunda hatırlarım sevdiğimi 

Gün döner şafak söker 

Kızıl güneş gösterir benliğini 

İki adımda bitip giden dünya da 

Ay hep sonsuz hisseder kendini 

Unutulur gecelerde 

Mısra Mısra şiirler 

Ay bütün bunlara tepkisiz eşlik eder 

Kaybulmuş,yırtılmış, yorgun düşmüş bir şiir 

Diz çöker , aman diler 

Ruhsuz bir şairin parmak ucunda 

Kavun Çekirdeği

Yazan : Mavi

Sahaf

Yazan : Yusuf Cançelik

uzun çarşının tenha, en kuytu köşesinde

kendini kitaplara gizlemiş bir sahaf

sahaf deyip geçme eline aldı mı kitabı

hakkını verir kitap okumanın

tarihlerden alır geleceğe satar merakı

uzatır elini dolaşır iç Anadolu’yu

varır en tarihi şehirlerin eşiğine

konaklar şehri Urfa’da

oturur bir akşam üstü Nabi’nin Divânına

döker eteğindeki taşları

vakit kış aylarının en hüzünlüsü

yıl 1926 şubatın tamda 4'dü

konu aşk misafir asırları aşıp gelmiş

yunusu pirdaş

çıkar oradan varı verir memleketi şair haneye.

koşar sokaklarında oturur kahvesine

tam okkalı sade bir kahve söyler

alır bir yudumu başlar sohbete

sağında Beyazıt solunda Cahit

dalarlar sohbete

kanatlarına bağlanmış dizelerle uçar kuşlar

haykırır herkese takı sesi ustada yetişinceye.

açarlar çileyi anlatır bize ne çile çektiğini

söyler en inceden

nakşeder kalbe unutma der

ve salı verir özgürlüğüne

taze Ceylan gibi zıplar Kırlarda, koşar ve yorulur sığınacak bir yer arar

yaralı bir kapıyı çalar

oturur üst köşede serili portun üstüne dinletir okuduklarını

okumasını bildiği kadar anlatmasını da iyi bilir

sahaf dediğin okumanın hakkını verir

Yazan : Cüneyt Ensari

Dağ eteklerinde 

Yüreksiz canlar gibi zihin yoran 

Kendi olmaktan vazgeçmiş 

Bir varlık olarak duruyor karşımda 

Gözlerine dolan ayrılık parıltıları 

Kavuşmak gibi Aziz 

Saçlarına yayılan yıldız tozları 

Küf tutmuş bedenin soğuk düşüncelerinde

Yağan karda kaybolan fıtrat gibi

Hapsolup, düşüp, kalkmak  gibi

Duran uçakla yükseldik gülyüzüne 

Sen , ben ve biz ikimiz 

Bulutlara tırmandık hayallerimizle

Çekip giden insanlar gibi

Dolup taştı gönül bahçemiz

Sorgulanırken karanlık odalarda

Kurşun Damlar Gözyaşımdan

Yazan : Cüneyt Ensari

Sis köşeyi döndü 

Hemen ilerde karabulutlar memur bey 

Evlatlar gencecik

Erken hasat oldular hemde incecik

Birkaç kurşun ve birkaç bomba damlar gözyaşlarmdan 

Şehir mezarlık olmuş yokluğumuzda

Kalbimizin dizginleri elimizdeyken

Karaoyunlar peyda olmuş şehrimizin üstünde 

Sevda kör bir kuyu gibi sonsuz 

Ve sokakta dolaşır birkaç soysuz

Damarlarmdan geçen karanlık dumanlar

Her merminin hedefinde orda masum duranlar 

Köy bizim , kent bizim ,kasaba bizim 

Zalimin karşısına dikilen Mehmet bizim 

Eller cepte akıl kaçamak 

Dert ararsan bulursun herdemde    

Bu şehir kaçamak 

Lakin bombadan değil alevden değil hüzünden değil 

Bu şehir kaçamak 

Bu şehir aşktan kaçamak 

Gözlerine bakarsan farkedersin

Bu şehir sevmekten kaçamak

Yazan : Rümeysa Altan

Eskisi kadar özlemiyorum seni,

Geceleri de gelmiyorsun aklıma,

Adın geçince ritmi artmıyor kalbimin,

Yavaş yavaş siliniyor yüzün hafızamdan.

Demiştim sana ;

"Vazgeçiyor gibiyim, izin verme."

Artık çok geç, geri dönme!

Sakın bana senin ki yalandı deme.

Dünyayı karşıma alırdım da,

Senin sevgizliğinle savaşamazdım.

En başından mağlup olmuştum sana

Şimdi zafer senin kutla..

Yazan : Rümeysa Altan

Gök'yüzüne zaafım var benim;

Geceyi aydınlatan aya, yıldızlara.

Özgürce dalgalanan denize,

Uçcuz bucaksız maviliğe..

Yağmurdan sonraki toprak kokusuna;

Güneşin batışında ki kızıllığa,

Doğuşunda ki o eşsiz huzura..

Sonbahar da sararıp bir bir dökülen;

İlkbahar da yeniden yeşeren yapraklara.

Yavrusunu beslemek için,

Kanat çırpan kuşlara.

Yarınsız dünyalarında, 

Sonsuzluğa uçan kelebeklere.

Çıkarsız kurulan insan ilişkilerine

Bir çocuğun tebessümünün sebebi olmaya.

Ve en çok da tüm kötülüklere rağmen,

İçinde bu güzelliklikleri barındıra bilen Dünya'ya

Yazan : Güllü

Ruhunun kuru soğunu iliklerimde hissediyorum kar çiçeği, 

Duyumsarken bile avuç avuç toprak kokuyorum,

Şimdi anladım ölü ruhlardan soluyorum seni, 

Ciğerlerime oluk oluk nüfuz ediyor sesin, nefesin, en çokta huzurun. 

Kim bilir belkide yeniden senden var olduğumdan,

Bu yüzdendir her soluğum yüreğini andırır, her baktığım  yerde ruhun ses bulur. 

Baştan aşağı sen olduğumun farkına varamadım afet

Dost Gözüken Düşman

Yazan : Yusuf Cançelik

İnsan düşmanını unutup dost oluverir 

Süslü bir yaşam peşinde

Uçsuz bucaksız güzelim içinde

Yaprakların zerafetini 

Çiçeklerin mis kokusuna

Peygamber çiçeğinin zerafetine

Uçsuz bucaksız güzelliğe dalıp gider

Unutur en yakınındaki düşman'ı

Benliğinde yoksun bir halde 

Anne kadar şefkatli 

Baba kadar affedici

Unutur sevdiklerini, ne için var olduğunu 

Hayale içinde savrulup gider 

Anlatamaz kimseye kendini

Zihnini işgal eden düşleri

Uzaklaşır dostlarından 

En tehlikeli düşmanı kendine dost ediverir

Yazan : Mavi 

Yazan : Eda Uz Yılmaz

~Serseri bir kurşuna denk gelsem

Gam yemem kuş olup uçup gitsem

Ruhum gökyüzüne kanat açsa

El sallasam tüm sırtımdan vuranlara

Namerde göz yuman

Nankör insan müsveddeleri

Pespaye olmuş

Yaşıyor Cihanda namütenahi

Yürüyen sesiz bir çığlık

İçimde derinde geziyor

Haykırmak istiyorum

İnmi cinmi belirsiz

Ağzımı kapatıp susturuyor

Ayet ayet iniyor sonra

Zihnime cümleler

Diziliyor yan yana

Anlamlı anlamsız kelimeler

Tek bir cümle beliriyor

~İkra bismi rabbikellezi halak halakel insane min alak.. ~

Ve ek olarak ~İkra ve rabbikel Ekrem

Ellezi allame

Bilkalem ~

Yazan : Halime Uğur

Kalbimde saklanan cümlelerimsin benim. Seni en kıymettar yerimde muhafaza ediyorum Kudüs. Ve dile gelmeyen her kelimenin ağrıları içinde uyanıyorum sabahlara... Biliyorum ben; hasretin olduğu yerde elbette bir gün vuslat olacak ve vuslat mutlaka hasreti doğuracak. Bu değişmez kanunun esirleriyiz hepimiz. Can'dan gelmiştir, seviyoruz deyip cefayı büyük bir vefayla öpüyoruz. Aşk bu. Sevenin sabrını sınar daima. Aşk bu ya imtihandır ,nazlıdır. Eyvallah aşk.

Yazan : Sümeyra Akmaz

Hayal ve gerçeklerin arasında sıkışıp kalmaktı seni sevmek. 

Gerçeği unuttum bir hayale daldım. 

Sahi gerçek neydi? 

Senin var oluşun mu yoksa senin hayalin mi? 

Aklım aşk bilmeceleriyle dolu 

Yoksa sen de bir bilmece misin? 

Neden okuduğum,  yazdığım sensin, 

Neden her çizdiğim resim sensin? 

Aşk mı yoksa bu? 

Sahi aşk neydi? 

Aşk hiç gelmeyeni beklemek mi? 

Yani aşk seni beklemek mi? 

Eğer aşk seni beklemekse ben bir ömür aşkı beklerim.

Anisa

Yazan : Samet Ateş

Kadere küskünlüğüm ne zaman geçer Anisa? 

Kursağımda kalan heveslerimin sancısı ne zaman diner?

Sonra insanların kalpleri önündeki duvarlarını aşamadığım koca kaleler?

Onları kim yıkacak?

Yok yok Anisa, ben yoruldum artık gömleğimin sol cebindeki çiçeği taşımaktan.

Peki elimde solan çiçeğim,

Ona da bir çare var mıdır? 

Çekilin! Ben bahçıvanım diyen çıkar mı?

Çiçeğimi ellerinin arasına alıp gökyüzüne tutan, sonrada alıp kitabının arasına zarifçe iliştiren çıkar mı?

Öyle ya solan bir çiçeğe başka ne yapılabilirdi ki..

Boşversene Anisa, daha anlatacak çok şey var boğazımda düğümlenen.

Sustuklarım var sonra bilir misin? 

Ne zaman bağırmaya çalışsam onları;

Sesim buğulanır, bu seferde kader küser bana. Nihayetinde benimde kırgınım kendisine.

Bak sana bir sır vereceğim;

Yollar Anisa yollar yürümek için var,

Sonbahar hüzünlenmek için 

Yağmur ise ıslanmak için var.

Yağacaksa yağmur ikimizin üstüne birden yağsın.

Ve kesişecekse yollarımız aynı yolda kesişin.

Belki kader ile de barışır yollarımız.

Biraz yürüyelim mi?..

İçimdeki Deprem

Yazan : Yusuf Cançelik

Sallandı dünyam bir an .

Her şey altüst oldu .

Hayallerim ve hedeflerim. 

Gözlerindeki ışık solu verdi bir an .

Bana bakarken daha farklı artık

nefret dolu bakışlar .

Sen benden vazgeçtin ya.

Biliyor musun güneş yüzlüm.

Ben , ben değilim artık .

Çünkü ; ben de sen yoksun.

Dünyam başımı yıkılıverdi.

Bu adam bir ruhsa , sense bendeki beden .

Hani sana hep şiirler okurdum ya.

 Sen en sevdiğin mısraları bana söylerdin.

Hatırlıyor musun Nazım Hikmet’i.

Ben şarkı dinlemek değil,

Şarkı söylemek istiyorum.

Evet ,ben şarkılarımı hep  seninle söylemek istiyorum demiştim.

Sen yoksun ya ben şarkılara küstüm.

Artık ayrılık mısralarını zihnime nakşettim.

Her mısrada seni bulmak ümidiyle.

   Yazan: Eda Uz Yılmaz

Yazan : Derya 

Öncelikle merhaba arkadaşlar.

Bu yazıyı yazmamın amacı sizler ile bir konu hakkında konuşmak, düşüncelerimi belirtmek istemem. 

Belki bir çoğumuz da bu gibi yazılar yazmak istiyordur. Lakin ya vakit bulamıyordur ya da gönlündekileri kaleme almaktan korkuyordur.

Bence sebebi vakit bulamamaktan çok kaleme alamamasıdır inşAllah. Zira bu konular gün be gün toplumun kanayan yarası haline gelmiş durumda.

Daha fazla uzatmamak adına sizleri bu konu hakkındaki düşüncelerim ile baş başa bırakıyorum. 

Faydalı olması dileğimle...

Biliyorsunuz ki son zamanlarda yaşanan kadına şiddet olayları, hayvanlara yapılan eziyetler ve küçücük çocukların elinden alınan mutlulukları gün be gün artmakta. İnsanlar bir başkasının canının yandığını görmediği gibi 'daha fazla nasıl zarar veririm'in derdine düşmüş. Zihni körelmiş ki yüreği yanan anneleri/aileleri, geleceğin annelerini/anne adaylarını nasıl bir zalimliğe mahkum ediyorlar.

Bazen diyorum ki yüzyıllar öncesinden gelen aslen erkeğin kadını koruması gerektiği söylenip duruyor. Lakin bilmiyorlar ki şu devirde erkek asıl kendinden korumalı. 

Bununla ilgili karşılaştığım bir soruyu sizlere de sormak isterim.

'Erkek kadını kime karşı koruyordu ?'

*Tarih boyunca erkeğin, kadını koruyup kolladığı söylendi.

Erkek, kadını kime karşı koruyordu? 

Asıl soru bu...

Bence şu son zamanlar da dahil olmak üzere düşünmemiz gereken soru bu.

Bu konu üzerine o kadar anlatacak söz var ki...

Lakin anlayacak adam yok.

Gelelim hayvanlara eziyete...

Öyle bir devirdeyiz ki insanlarda ne vicdan kalmış ne merhamet. 

Yaptıkları kötülüklerden (ki kötülük adı altına nice sıfatlar girer bu gibi insanlar için) zerre pişman olmadığı görülüyor. 

Tıpkı kadına şiddet gibi bu olaylar da aldı yürüdü. 

Durup dururken yolda gördüğü köpeğe vuran mı istersin, canlı canlı kedileri katleden mi istersin ve saçma sapan kör zihniyetleri yüzünden hayvanlara yaptıkları nice zalimliği mi istersin.

Anlayamıyorum neden ?

Neden başka bir canlıya zarar vermek ister bir insan. Nasıl bundan zevk duyar ?

Bu nasıl bir vicdansızlıktır ki hissettiklerini, yaşadıklarını dile getiremeyen canlılar için böylesi bir muamele uygulanıyor? 

Keşke diyorum dile gelse de anlatsa hayvanlar.

Kızgınlıklarını, insanlara olan nefretlerini, içlerindeki insan korkusunu ve daha nicesini...

Dile gelseler ki insanlar anlasa yaptıklarını, hissetse bu vicdansızlığı da vazgeçse.

Bunun önemini Peygamber efendimiz (S.A.V)'ın bir hadisi ile sizlere belirtmek isterim.

*Bir hadisinde Peygamber efendimiz (S.A.V) şöyle buyurmuştur:

Yerdekilere merhamet edin ki göktekiler de size merhamet etsin.

İnsanoğlu herhangi bir şekilde bu dünyada hakkını arayamayan hayvanlara merhametli davranmalıdır ki,

ahirette de kendisinden hakkını ilk soracak olan hayvanlar olacaktır.

İşte böyle dostlar...

Hem empati kurmalı hem de merhamet etmeliyiz. Etmeliyiz ki Rabb'im de bizden razı olsun.

Ve bir diğer konu da çocuklara yapılan kötülükler, tecavüzler vs. şeyler...

Buraya kadar konuştuğumuz onca şey hep birbiri ile bağlantılı ve hep aynı şekilde yapılan zalimlikler bu herhangi bir canlı fark etmeksizin olan olaylar.

Tabii biri de çocuklar...

Çocuklar öyle masum öyle saf ve temizler ki.

Yaşadıkları devirde neler olup bitiyor hiçbir şekilde haberleri yok.

İnsanlar nasıl vicdansız, nasıl kör zihniyetli, nasıl ruhu kararmış...

Bilmiyor ve belki de bu yüzünden onları hain oyunlarına ya da sözlerine kanabiliyorlar.

Nice çocuğun oyuncaklarıyla oynaması gerektiği yaşlarda gördükleri zulüm yüzünden gelecekleri de tehlike altına giriyor. 

Küçük yaşlarda gördükleri zulüm yüzünden gelecekleri de yok oluyor.

Kendilerine olan güvenleri bastırılıyor. Gelecekte daha pasif ve sessiz biri olmaya itiyor bu onları. 

Anlamıyor insanlar ve bunun üzerine gittikçe gidiyor. 

Anlayamıyor bir çocuğun yaşadıklarının onu nasıl etkilediğini.

Her gün izlediğimiz o kan donduran yürek yakan haberleri gördükçe içim parçalanıyor.

Nasıl diyorum nasıl yapabiliyorlar.

Öyle hassas ve ağır konular ki bunlar...

Ne insan yazmakla bitirebilir ne de başkası okumakla öğrenebilir bütün kötülükleri.

Karantina

Yazan : Mavi

Bu bir sayı kadar gün değil aylardır evden bir adım dışarı çıkmadığımı fark ettim daha doğrusu hep farkında olduğum bir gerçek olarak bu bekleyişi tecrübe ettim. Bekleyişle beraber birçok şeyi. Örneğin saçlarımın uzamasını günbegün ilk defa seyr'ettim. Ağaran ve uzayan saçlarımın benliğime kavuşmama yardımcı oldu. Her gün aynada bir gün daha yaşlandığımı söyleyen gözlerime kaçırmadan baktım. Sıradan günün sabahında yetişeceğim yerin telaşıyla yüzümde değişen çizgi ve ifadeleri ıskalamışım. "bugün nasılsın" diye çoktandır sormamışım kendime. Öyle çok koşup telaş etmişim ki durmayı unutmuşum. Hep bir yerden bir yere giderken durmuşum. Durmaktan durmaya gitmek hazzına yeni varıyorum. Bu o dersi alemde kimsenin canı yanmadan almış olmak isterdim. Bana dokunmayan yılan bir an bile yaşasın istemem. Ateş düştüğü yeri değil benide yakar. İnsanlığın ve cihanın sancısına kulağımı kapatmadan çekildiğim kabukta yeni iç, dış dünyayı tanımaya çalışıyorum. Bilmem kaç gün sonra dışarı ilk adım attığım andan itibaren nasıl biri olarak yolculuğuma devam edeceğimi merak ediyorum. Şiir yazıyor olacağımdır her hal ü karda, belki de başka bir pencereden. Doğrusu bunu yeni bir doğum olarak görüyorum. Hepimiz için.. Ağlayarak başladığımız yeni bir yaşam yeni bir macera. Değişim hem korkutur hem heyecan verir. Hayatın hiçbir döneminde aynı kalmamış biri olarak ilk defa toplu bir değişimi gözlemliyorum. Ve kendimle geçen aylar.aşırı sosyal hayatımı bilip bu duruma hayret edenlere şöyle diyorum "Kendime mahkum olmak, beni kalabalığın esaretinden kurtardı." Bizler çoğu zaman mecbur bırakılmadan öğrenemiyoruz sanırım. Yaradanın bu dersinin adı benim için "kendini öğrenme ". Kendi dilimi benliğimi öğrenmek için büyük fırsattır. Umarım artık sadece derdimi anlatacak kadar konuşabilirim..

Yüreğin dile getirdiğini işler kalem

El emeğidir,göz nurudur

Dilden döküleni alır kaleme

İsnat edilen her bir menkıbeyi

Kül rengidir bazen kömür

Alır uzunca bir ömür

Lügattan türetir onca kelime

Eş değersiz,belki de değersiz

Münazaralar,fikirler harp eder

İnce bir fetih ayarında

Naralar tutuşur dört bir yanda

Kol,kol açılır yekpare biçiminde

Edebiyattan bir ordu misali

Liriktir,biraz da manasız

Atıf olunan sözler dize,dize

Mana aleminin,manasız geçidinde(dünya denen yerde)

Israra dayalı varılır,hem yazar,hem söyleriz...

Beytullah GÜLŞEN

Yazan : Eda Uz Yılmaz

Yazan: Merve Yeşildağ

Rahmetli teyzem demişti ki ; "Bir kuş bir dala sığar!"

.

.

.

Şimdilerde görüyorum ki ne dal var kuşa yuva olacak ne de kuş bir dala konmaya cesaret edıyor..

İnsanlar da heybetli gözüken cisimlerinin altında kuş kadar yüreklerini sığdıracak bir yer bulamıyorlar..Yüreğiyle gelen çok az bulunurken onu yüreğiyle karşılayacak neredeyse yok denecek cinsten.. Tutunulan dallara ne oldu? Nerde bi dalda binlerin ötüştüğü o ahenkle baharı karşılayan kuş cıvıltıları..

Sanırım artık onlar da gurbet oldu bu dallara..

Dallar şimdi hasrette; vuslata çiçeklenmekte..

Dallar şimdi vefa beklemekte..

Dallar bin ah içerisinde

Dallar şimdi yorgun 

Aslında aslolan ne daldır ne de kuş..

Meselenin en nihayet aslı : 

Böylesi bir asırda :Sığınılacak yürek olabilmektir..

Hem sınanmak için geldiğimiz bu dünyada neden birbirimize sığınamıyoruz ki?

🍃🕊🌼

Yazan : Derya

Sen Galata  gülüşün ,koca şehrin 

Ortasında biraz yanlız ama güçlü...

Bense sana vurgun aciz deniz feneri,  

Işığı sönmeye yüz tutmuş sevdana gönüllü...

Yazan : Mavi

Bir insan aşık olabilir sevebilir lakin bu değildir ki umutsuz ve mutsuz bir yaşam sürecektir. Seversin ve bazen acıda çekersin önemli olan acıya hapsolmamak. Umutları hint kumaşından öte bir nesne yapmamak gerekir. Lakin sizde görüyorum ki aşk umutsuzluk, acı, keder, hüzün ve bir hapishane hücresi. Fani dünya da sadece an vardır yarına uyanacağını bilmediğin anlar. Ve siz bu anılarınızı bir hücrede acı hapsederek yaşıyorsunuz. Aşk Sevgi bu değil bu sizin tercihiniz. Siz aşka değil acıya aşıksınız. Ve benliğinizi hiçe sayarak dünyanın ondan ibaret olduğunu düşünüyorsunuz. Kendinize kör acıya prangalar takmışsınz. Dünyanız o varken dönüyor o varken mutluluk tabiri sizi buluyor. Fakat dünya o yokken de dönüyor. Kendinizi hiçe saymayın unutmayın. Ben varım diyin ve kendinizi mutlu edin acıyı sizi ele geçirmeden bitirin. Sağlıkla uyandığınız her gün umut vadediyorve lütfen bunu görün

Asırları Aşıp Gelmiş Bir Veli

Yazan : Yusuf CanÇelik

Çıkar dağların tepesine ve haykırır

nefesini yettiği yere kadar

sözler sukutuna merhem ölüverir bir an

o ki yer yüzünün en cesur ,en mert efedisi

yer iki şak yarılır ve çıkar ortaya bir tazı sıçramasıyla

beyan eder gökyüzüne

yazar denizlerin üzerine

okyanusları aşarak ulaşıverir mevzisine

şaşa kalır herkes bu adama

gözü pek ve deli cesareti

haykırır dağlara

ben buradayım der ve geri çekilir

seyre dalar insanları

vakitler geçer zaman akıp gider

ve zamanı gelir

duyulur bir ses, göklerden bir çağrı

çağlardan gelen bir emir

devrime başkaldıran bir vekil

bu adam vakarlı ,

heybetli ,uzun saçlı, geniş omuzlu tam bir deli kanlı

kız kardeşimin el işlemeli çeyizi nazikliğinde

annemin cesareti babamın içinde saklı merhameti

bu adam ki asırları aşıp gelmiş bir veli

Yağmur

Yazan : Sümeyra Akmaz 

Yağmur yağarken bastırır bir şairin yalnızlığı.

İçinde atlar tepişir de kimse işitmez,

Şairane gönlünü hiç kimseler görmez. 

Bilmezler şiirlerinin ardında neler sakladıklarını;

Kaygılarını, sevinçlerini, ilk aşklarını... 

Defterlerine çiçekleri kim için sıkıştırdıklarını, 

Gülleri, papatyaları kim için kuruttuklarını,

Kim için kendilerini bir kumsala attıklarını

Gözlerinden kim için yaş akıttıklarını... 

Kimseler bilmez.

Şairin gönlü gökyüzü kadar geniştir bayım. 

İçerisinde binbir dikili mezar taşı vardır. 

Avuç içlerine sakladıkları, diken batmış elleri, 

Kalplere dokunan sihirli elleri vardır. 

Gecenin hüznüyle fotoğrafa bakıp uyudukları

Kalplerine gömdükleri sevdaları vardır.

Eserken bir rüzgarın dalından kopardığı yaprakları vardır. 

 

Korkuları da vardır. 

Yüzleşmek, şarkılarında sıkışıp kalmak gibi. 

En büyük korkuları da gizlenecek bir yer bulamaması. 

Güneş doğmaya meyilliyken başlar korkusu 

Gecenin zifiriliğine artık sığınamazlar. 

Ve

 saklanacak bir yer bulamazlar.

Yazan : Halil İbrahim Ongun

İsa'nın çarmıha gerilişindeki çaresizliği,

Barındırdı sinesinde yıllardır.

Kaldırıldı halıları, bayram vakti boştu minberi,

Sessizdi Ayasofya, beklemekteydi.

Bir ses duymayı istedi, müezzinin ezgilerinden,

Hasret kaldı namaz çağrılarına. 

Üstündeki haçlar kaldı üryan, hilaldense uzak,

Sessizdi Ayasofya, bekledi. 

Gökteki ay mertebesindedir nuru,

Secdedeki başları yükseltir arşta.

Umududur İslam'nın, Fatih'in yurdu, 

Sessizdi Ayasofya, zamanı geldi.

Ayasofya'nın Seslenişi

 Yazan : Rümeysa Altan

İsa'nın torunları inşa etti beni, kilise yaptı

Asırlarca içimde çanlar çalındı

Haçlılar yağmaladı canımı yaktı.

Muhammed'in bahsettiği o şanlı komutan

Fethetti Konstantiniye'yi, müjdeledi müslümanlar

"Ayasofya fethimizin sembolüdür." dedi

Minareler dikti camiye çevrildim

"Allahu Ekber" sesleriyle inledim taa göklere yükseldim.

Lakin yine susturuldum bu seferde müze oldum.

Yıllardır bugünü bekler gökte hilâlle dertleşirim

Ey Müslümanlar!

Yarın davetlimsiniz hepinizi beklerim.

Fatihin Tek Fethin Mübarek

Yazan : Merve Yeşildağ

Zafer esaretten kurtulmaksa ; yıllardır seferde oluşumuz aşikar.

Hasretten bitap düşerken yürekler ; avuçlar her daim gökte nazlı 

Kanayan gözlerimizle mübarek bir fethe bakmaksa sabır ; işte gözyaşıyla yıkanan yolların taştığı vuslat..

Heybenle süslerken koskoca bir şehri 

Şimdi: 

Biletini satanlara değil 

Abdestini alıp başını koyanlarasın kutsal..

Ne yerdeyiz ne de gökte 

Bugün hilal en tepede; yıldızlar parıltısıyla yoluna koyulan başlara inmekte..

Nerdesin Ey Haçlı

Ecdadın verdiği ağız payı

Şimdi bizim alnımızın akı

Ayasofya

Yazan : Eda Uz Yılmaz

~Fatih 'in emaneti gözümüzün nur' u Ayasofya! Gökyüzündeki hilal

Tevafuk ya üzerinde parlar

Ne çanlar çaldı vaktinde

Şimdi ise ezanlar...

Duyduğum İsa'nın sesimi

Ruhumu sarmalayan

Vakit geldi demek..

Boynunda haçlı pederlerin

Aldı yerini sesi güzel hafızlar..

Hadi Ayasofya!

Tüm ihtişamınla

Dünya'yı selamla.... ~

Yazmak

Yazan : Yusuf CanÇelik

Yazmak kalemle kağıda

Zihninden geçenleri .

Dilinin söyleyemediklerini.

İçinde dağ gibi biriken hisleri.

Yazmak kalemle düşlerimi .

Zihnimi kemiren düşünceleri.

Anlatamamak zihnim de çoğalan düşleri.

Sadece yazabilmek ne demek bilir misin.

Mürekkebi sadece göz yaşı olan kalemi.

Bilir misin yağmurun sesini ve yine

bilirmisin en güzel çiçeklerin sen de yetiştirdiğimi.

Yazan : İlayda 

Yavaştan bir rüzgar esiyor

Yüreğimden çıkıp gönlüme akan 

Yaşlar kuruyor

Seni sensiz yaşamak zorken

Yokluğun bile bazen

Senden bile iyi geliyor 

Uzak dursam da kendimden 

Sende bir şeyler var ki

Beni kendime getiriyor 

Ruhumun senden bir parça olduğunu bilmek 

İçime bir nebze su serpiyor

Zamansızlığın kıyısız okyanuslarının 

Dalgaları adeta yüzüme çarpıyor 

Zaman geçiyor ama anısı kalıyor 

Acı da eskisi kadar acıtmıyor 

Kalemi unutan ellerim 

Senden olduğu gibi şimdi de

Kalemden vazgeçmiyor 

Sevdaya şahitlik eden gökyüzü 

Beraberinde yağmurları getiriyor 

Yağmurdan gelen toprak kokusu var ya hani

En sevdiğin 

Ciğerlerime doluyor

Unutmaktan korkan insan

Kendi için unutmaya mahkum oluyor

Yazan : Mavi

Kalbim bir şairin kelimelerine çobanlık eder gibi

İki yolun arasında kalan bir çoban

Annem yüreğimdeki çakmak meczupla harlanırken

Aklım sevdamı anmakla meşgul

Anne, annem

Tesbihim tanrıyı zikrederken

Bir seher vakti

Vazgeçtim gözümden sakındığım sevdadan

Ve şimdilerde

Tek ihtiyacım sensin anne

Bir hayalin bir de gece derdime çare

Yazan : Rukiye Öksüz

Hz Zeynep değilim belki . Ama derdim benzer bir nebze . Dermansız bir sevdadır gönlümde .belkide tanrının sınadığı noktadır haram sevdam . Tutsak tutamam , gönül suskun , dil lal olmuş sevdaya . Tesbih tanesi gibi tek tek onunla dökülmek vardı tanrı yoluna . Haram sevdam mühürledi kalpleri. Belkide cehennem cennete olan aşkından yanmıştı , bir çakmak misali kendi kendime yandım , bittim . Bitirdi beni haram sevdam

Yazan : Güllü

Mevsimlerden papatya sanki tanrıya sitemli ruhum ve gencecik ölü bedenler kokuyor dört bir yanım. Evet doğru duydunuz tanrıya sitemliyim. En çokta yaratığı sağır kalpli insanlığa sitemim büyük. Uyanın artık Gül Hanım, Ahmet Bey, Saliha teyze... Ve niceleri uyanın bu bitmeyen çığlıklara. Ölen masum bedenlerin yanı başındayız her birimiz. Hayır kimseyi yargılamıyorum. Ama çok değil mi bu çığlıklar? Neden kimse işitmiyor? Neyin kefaretini ödüyor bu bedenler? Burnumuz hiç yanmıyor... Acıyan canlara acımıyor canımız ama dönüp bakmıyoruz bile kanlı yüreklerimize. Yavaş yavaş körleşiyoruz çevremizdeki saz arabası sahiplerini, aslında kimsesiz oluşumuzu bile farketmiyoruz. Ölüm... Evet ölüm kader değil artık. Nasıl bir yazgı bu kadar acımasız olabilir ki?

 Yazan : Mavi 

Yaşın hep on dokuz

Yokluğunu dile getirecek kelime yok 

Ya da ben bilmiyorum 

Bildiğim tek şey var 

Yaşın hep on dokuz 

Yıllar da değiştirmiyor artık 

Doğum günün de kutlamıyor 

Çünkü yoksun 

Öyle bir gittin ki

Gökyüzü ağladı 

Seni tanımayanlar gidişine ağıtlar yaktı 

Yokluğun diyorum Ömerim 

Hangi cümleye denk

Yazan : Gülser  Çelik

Bugün yine senin için gözyaşı döküyorum Türkiyem

Sende olamadığım her gün,

Sende nefes alamadığım her gün,

Yüreğime ateş düşürüyor.

Herkesin bir hayali vardır ya

Benim de hayalim sensin Türkiyem.

Sende doğmak Nasip olmadı bana,

Ama Sende ölmek belki Nasip olur,

Toprağının altında yattığımda hiç kimse ayıramaz bizi.

Yüreğim hasretinle yanıp kavrulurken,

Sana kavuşmak için günleri sayıyorum,

O an bir heyecan sarıyor içimi,Sana kavuşma heyecanı.

Çok isterdim be Türkiyem,

Her gün senin sokağında gezmeyi,

Hergün Senin Havanı içime çekmeyi,

Çan sesi yerine Ezan sesini dinlemeyi,

Ve uğruna canımı verebileceğim Bayrağın dalgalanışını izlemeyi.

Ben seni çok özledim Türkiyem.

Bu hasrete daha fazla dayanabilir miyim bilmiyorum,

Gurbetin bizi daha kaç kere ayıracağına da bilmiyorum,

Tek bildiğim seni ölesiye özlediğim.

En yakın zamanda kavuşmak dileği ile.

Yazan Mavi

Sokak lambasına bakıp duruyorum 

Kafamda binbir lügat

Bir kırgınlık ne kadar mahvebilir ki insanı

Sanırım incinmiş tüm kemiklerim

Gözlerimi bir veda edasıyla

Kapatıyorum bu şehrin hırçın sokaklarına

Yazan : Nefise Eren 

Vuslatı bekleyen sıla hasretiyle kavruluyor yüreğim..

Açıldım uçsuz bucaksız, hazin denizlere.. 

Usanmadan çeker kahrımı kalbimin küreği.

Meftun olmuş sana  kan çanağı gözlerim,

Seni limanımda arar, beklerim.. 

Kıyılara vuramadı seni arayan sözcüklerim,

Dalgalara karıştı da mani olamadım. 

Haber aldım güvercinlerden, 

Bambaşka rıhtımlara yanaşmış. 

Ki zaten sende hiç beklemedin, 

Bu yüzden seni beklediğim limanıma gözlerimi çeviremedim ..

Yazan : Güllü

Çok şey istemiyorum

Bazı şeylerin zamanı gelsin,

Bazı insanlar çocuk kalsın,

Umursamıyorum yaralarımı da, yara açanlarımıda, 

Bir şarkıyı mırıldanıp kafa dinlemek, 

Bu ağrıyı unutucak huzuru, 

Kefaret istiyorum. 

Çok şey istemiyorum artık

Sadece seni sevecek,

Ay ışığında adını haykıracak kadar özgür olmak istiyorum.

Yazan : Mavi

Ruhumu mesken belleyip

Kapımda sabahlamışsın

Gözlerime umut bağlayıp

Hayata sarılmışsın

Sesimde huzur bulup

Şükür etmişsin 

Ben ki 

Senden Bi haber

Kapıma koyduğun çiçekleri ezmişim 

Gözlerimi başkasına açmışım 

Sesimde  cahilce yanmışım 

Pejmürde kalbim 

Seni arıyor, seni soruyor 

Çiçeklerini ezdiğim uçurum 

Neredesin 

Çölümün kuraklığı alevleniyor

Issız diyarlara kuşlar göçüyor 

Sinem avaz avaz  sızlıyor 

Ve umut tükendikçe ağlıyor

Saklı Hisler

Yazan : Yusuf CanÇelik

Yine aklıma geldin bir gece yarısı

hüzünlendim birden

geçmişteki günler geldi aklıma

seni ne kadar çok sevdiğimi geldi

kalbimde buruk bir sızı oluştu

bilmem neden unutmuştum halbuki

haykırasım geldi bir an seni hiç unutamadığım

aklımdan hiç çıkmadığını haykırasım geldi

ve yine her zaman ki gibi yapamadım

sadece ağladım sessizce

kimse duymasın diye

yine aynı işte en iyi sen bilirsin

seni ne kadar sevdiğimi sen yanımda olmasan da hep çok seveceğimi

ve son bir şey diyeceğim sevgilim

seni hep sevdim ölene kadar da seveceğim

Yazan : İlayda

Son defa şiir yazmak ister mi insan?

Ben istiyorum bazen

Aklıma gelme diye gözümden düşme diye

Yüreğimdeki seni yaka yaka

Sana yana yana

Senden yana olsam da

Yazmak istemiyorum yokluğuna

Aslında varlığın kadar yokluğun da benden bir parça

Doğmuş gibi hissediyorum sonuma

Alışmak istemiyorum yokluğuna

Gözlerini bir kez gördüm ya

Nasıl unuturum acaba

Duydum bir Kere sesini

Nasıl unutacağım anlatsana

Yanacağım belki her gece olmayışımıza olamayışımıza 

Ne kadar istesem de inanmayı sana 

Ama inanmamalıyım bu defa 

Artık sadece cehennemde karşılaşma umuduyla.

Yazan: Sümeyra Akmaz

Güneş seninle doğuyor, seninle batıyor. 

Ellerin ve sesin nasıl da şiir kokuyor? 

Gamzelerin yüreğimi sarhoş ediyor, 

Şiir kokan dudaklarında kayboluyorum. 

Ahh yeniden, bir kerecik daha seni görsem

Gözlerinin kahvesinde hep takılı kalsam. 

Mekan dursa, sen ve ben bir de şiir kalsa

Ben yeniden senin sesinle dirileceğim.

Yazan : Yusuf Can Çelik

Bir tokum yeşerirken baharın güzelliğin de,

açan çiçekler feda ederdi kendilerini yeniden var olmak için.

Kısraklar koşardı uçsuz bucaksız yaylalarda.

Kapı önlerine bırakılmış çocuk kaderi çizilmişti .

Penceresinden dikizlediğim hayatıma .

Kuşanmış silahını amansız koşarken savaşın ortasına.

Son mısrası eksik şiir gibi sürüyordu hayatım.

Beklemek dar sokaklarda, taş duvarlarla çevrilmiş düşleri.

Beklemek güzel derdi annem, beklediğin şeyin değerini anlarsın.

Keşke anne beklemenin acı verdiğini de söyleseydin,

gece yarısı yüreğim üşümesin diye üstümü

 örterken.

 keşkelerin çare olmadığı acımla.

kapıyorum ayaz geceye gözlerimi...

Yazan : Güllü

İç çekişlerimin faili adam...

Yere düşen kaçıncı kanlı kurşun? 

Her kurşun da düğüm düğüm bir acı. 

Göğsümde koca kışı taşıyorum sanki, 

Koynumda can çekişirken... 

Ezilen ruhum, omurgamı eritiyor,

Ahh be adam... 

Zihnimin ücra köşelerinde kitli bir kapı,

Kabının bekçileri kan ve gözyaşı, 

Susuyorum... 

Dilimin ucunu yakıyor kelimeler. 

Ve ben yine sana susuyorum.  

Duy sessiz çığlıklarımı, 

Gör artık tükenen kimsesiz bakışlarımı... 

Çabuk soğuyor ruhum,

Geç olmadan gel adam, 

Gel ki nefretim hasretimden ağır basmasın.

Yazan : Mavi

Nasıl kaçılır ki bu çağdan

Etrafta insanlar telaş içinde 

Ne gariptir ki insanlığı arıyorlar 

Söylesene Mathilda 

İnsanlıkları giysilerden ibaret mi 

Yoksa gerçekten kaybetmişler mi 

Bak bugün yine bir prenses öldürülmüş 

İçimde binlerce kez kıyamet kopsa da

Çağın insancıkları kronik bir olay gibi 

Bakıp durur  Mathilda

Söleyecek birşey mi bulamıyorsun 

Ses ver Mathilda 

İçimde bir kıyamet daha kopuyor 

İnsanlığı ararken Mathildayı da öldürmüşler

Kelebek

Yazan: Yusuf Can Çelik

Kehanetti sizce düşüncelerim

Hiç benim açımdan bakmadınız ki

Çalkantılı dünyada sürüp giden yaşantım

Önümde aniden beliren sayısızca engel

Derinliği beli olmayan kuyuda gibiyim

Çıkmak için çabalıyorum saatlerce, günlerce, aylarca

Her hamlemde yine geri düşüyorum

Etraf zifiri karanlık

Çığlık seslerim Arşı âlâ dan duyulmakta

Son demlerini yaşayan kelebek gibi

Bütün yaşantım gözümün önünde akıp geçmekte

Bahçede misketle oynayışım

Annemden gül nazikliğinde dayak yiyişim

Babamla saatlerce top oynayışım

Yalancı bir aşk arkasından

günlerce göz yaşı döküşlerim

Hepsi gözümün önünden akıp gitmekte

Uçuyorum kanatları çıkmış taze kelebek heyecanıyla

Bana bitmez tükenmez gelen yaşantım

Bir günden ibaret olduğunu öğrenene dek

Yazan : Eda Uz Yılmaz

~Ezan sesi eşliğinde

Semayı temaşa ediyorum

Uyku sarhoşu gözlerim

Bir meteorun kayarken saçtığı ateşe şahitlik ediyor

Ay gizlenmiş bulutların arasından sanki beni izliyor

Minarede yankılanan o ses

Diyor ki ;

Essalatü hayrun minennevm

Diyorum ki ;

Saddakte ve berirte.... ~

Yazan :Mavi

Fatihin şerefi ayasofya

Seni çırılçıplak soyanları devirdi

Kördüğümü çözdü fatihin torunları

Semada yankılanıyor fethin

Ey haçlı gel gör

İsa şahitlik ediyor 

Bir hilal gölgesinde dindi gözyaşları 

Gürül gürül akıyor kuran sesleri

Şadırvanda güvercinler uçuşup zikrediyor 

Bu gece ayasofya ayrı bir güzel 

Ezan sesi sarmış dört bir yanı

Ayasofya ayrı bir güzel 

Tebessüm belirmiş minarelerinde

Firuze

Yazan : Zehra Nur

Mevsimlerden sonbahar, gönül ağacım döküyor yine yapraklarını birer birer. İçimi kaplamış bir kara hüzün neden olduğunu anlayamadığım.Sabahın ilk saatleri Firuze, güneş ışığı yüzüme vuruyor.

Sonra sen geliyorsun işte aklıma yüzüne güneş vurmasın diye önünde dikilirdim hep. O narin cildin zarar görür de kıyamam diye.

Ahh Firuze ne de çok özlemişim seni, kokun burnumda tütüyor.

Hani sürekli sıktığın bir koku vardı neydi ismi hatırlayamadım bak şimdi. Olsun  ama kokusu  ezberimde kaldı ya Firuze. 

Bir tesbih vermiştin bana hatırlar mısın? El yapımı, kehribar. Geçenlerde yolda yürürken mantomun cebinden düşüvermiş kaldırım kenarına.

Mahalle çocuklarından biri bağırdı sokağın başından Kemal Abi, Kemal Abi! diye. Anlayamadım önce, bir de baktım gözümün nurunun yadigarı, tesbihim. Öpüverdim çocuğu alnından, teşekkür ettim. Ya kaybetseydim Firuzem ne kalırdı senden bana başka? 

O güzel gözlerinden öperim Yarim. Vuslat boyun borcudur, razı gelmek düşer bize de. 

Hasretimizin biteceği güne ulaşmak temennisiyle.. 

(ilk bölüm)

Ayasofya

Yazan : Güllü

Ey sen Ayasofya;

Kaç hükümdara taç giydirdin? 

Meryem kapında kucakladı İsayı, 

Duvarlarında yankılandı asırlarca çan sesleri, 

Kaç ruhu kutsadın bir haç gölgesinde? 

Onlarca şaire ilham olan Ayasofya, 

Bir hilal omzunda dindi gözyaşların. 

Ve yine bir hilal göğsünde aktı tüm yaşların, 

Bak duyor musun? 

Bu gece senin için yankılanıyor bu eşsiz sesler,

Evet doğru işitin koynunda büyüttüğün bu hilal bu gece tekrar kurutacak tüm yaşlarını.

İnsana İnsan Lazım

Yazan Metin Muhacir

Yalnızlık… Okunması kolay, yaşanması güç bir durumdur. Yalnız kalmakla, yalnız kalmayı istemek aynı şey değildir. Biri mecburiyet, diğeri tercihtir. Dışarıdan her ne kadar havalı görünse de, içerisi toz dumandır. Yalnızlığı tatmış olan şahısların istediği tek şeyin, bir daha yalnız kalmak istememesi durumu ağır basar. Kişiden kişiye göre değişir mi, neden olmasın? 

Sevgili okur, insanoğlu her duruma ayak uydurabilme tabiatına sahip olduğu gibi, yalnızlığa da ayak uydurabilir. Fakat yine de sevgili okur, yalnızlık insanoğlunun tabiatına aykırıdır. Şöyle düşünecek olursak, hayatında en çok istediğin şeyi başardın, aşırı mutlusun ve onu birisiyle paylaşma hissiyatı duydun. Kimle paylaşacaksın, duvarlarla mı? Ben denedim, anlattım da hatta. Ne oldu biliyor musun? Reaksiyon bekledim, gelmedi. Heyecanımı paylaşsın istedim, yetemedi. Yahu tatlı tatlı anlatıyorum diye beni öpsün istedim, umurunda bile olmadı. Sonra oturduğun yerde öylece kalıyorsun, o heyecanın kursağında düğümlenmesi de cabası! Önce keşke birisi olsa diyorsun. Sonra bakıyorsun kimse yok, kursağımda kalacağına keşke satmasaydım diyorsun. Yılların emeğini bir anın yalnızlığına sığdırıp, evin penceresinden yağmuru izlemeye başlıyorsun. Hâlbuki eve gelirken o yağmurdan kaçıyordun. Şimdi onunla bütünsün. Peki sonra ne oluyor biliyor musun? Nerden bileceksin, yaşadın mı ki? Hoş, bilsen de bilmesen de, yara bere içinde bu yollardan geçeceksin, demiş Sezen Aksu… Bir zaman sonra hayata küsmeler başlıyor. Yerli yersiz sinirlenmeler, mutfakta yığılmış bulaşıklar, masanın üzerinde katmanlaşmış tozlar, gardıropta kırışmış giysiler, iştahsızlık ve daha nicesi! Bu berduşluk çoğu insana tarz veya cazip de gelebilir, ama gelmesin. Ya da yumuşatalım, gelmemeli. Yalnızlığı tercih ediyorsan şanlısın. Bir de mecbur olanları düşün. İyi düşünmeli ama… İyi düşünmeli ki, kaybettiğin insanı yeniden kazanmayı öğrenesin. İyi düşünmeli ki, insan sevmeyi öğrenesin. Yine iyi düşünmeli ki, kırgınlıkların ve kızgınlıkların içsel onarımını kontrol edebilmeyi öğrenesin. 

Ve sevgili okur, inan bana çok değerlisin. Yine inan bana ki, hayatındaki insanlar da çok değerli. Kişisel gelişim edebiyatı yapmak için söylemiyorum. Hayatın içinde her şey var, fakat yalnızlığın içi bomboş. Derin bir kuyu… O yüzdendir ki, yalnızlığın hiçbir şeye ihtiyacı yoktur, lakin insana insan lazımdır.