Sahaf

Yazan : Yusuf Cançelik

uzun çarşının tenha, en kuytu köşesinde

kendini kitaplara gizlemiş bir sahaf

sahaf deyip geçme eline aldı mı kitabı

hakkını verir kitap okumanın

tarihlerden alır geleceğe satar merakı

uzatır elini dolaşır iç Anadolu’yu

varır en tarihi şehirlerin eşiğine

konaklar şehri Urfa’da

oturur bir akşam üstü Nabi’nin Divânına

döker eteğindeki taşları

vakit kış aylarının en hüzünlüsü

yıl 1926 şubatın tamda 4'dü

konu aşk misafir asırları aşıp gelmiş

yunusu pirdaş

çıkar oradan varı verir memleketi şair haneye.

koşar sokaklarında oturur kahvesine

tam okkalı sade bir kahve söyler

alır bir yudumu başlar sohbete

sağında Beyazıt solunda Cahit

dalarlar sohbete

kanatlarına bağlanmış dizelerle uçar kuşlar

haykırır herkese takı sesi ustada yetişinceye.

açarlar çileyi anlatır bize ne çile çektiğini

söyler en inceden

nakşeder kalbe unutma der

ve salı verir özgürlüğüne

taze Ceylan gibi zıplar Kırlarda, koşar ve yorulur sığınacak bir yer arar

yaralı bir kapıyı çalar

oturur üst köşede serili portun üstüne dinletir okuduklarını

okumasını bildiği kadar anlatmasını da iyi bilir

sahaf dediğin okumanın hakkını verir