Yazan : Derya

Dili olsa da konuşsa...

Acımasızlık, vicdansızlık ve daha nicesinin şu zamanda dünyayı öyle bir hükmü altına aldı ki...

İnsanlar tamamıyla insanlığını yitirmiş; kötülüğü ve zalimliği benimser olmuşlar.

Ne zaman, ne ara bu hale geldiler/geldik insanın aklı almıyor.

Kadına şiddetinden tutun da hayvanlara eziyetine.

Zorbalığından tutun da çocuk tacizine.

Ve tabii ki daha nicesi...

Nasıl oluyor da bir insan yüreği tüm bu kötülükleri kaldırabiliyor ?

Ya da nasıl oluyor da bu çirkin şeylere karşı sessiz kalabiliyor ?

Yapanından sessiz kalanına hepimiz suçluyuz aslında.

Her geçen gün artan ve durmak bilmeyen kadına şiddet ruhu kararmış insanları kesmemiş olacak ki hayvanlara da eziyete başladılar.

Durduramadık !

Hiçbir şeyi olduğu gibi hayvanlara olan eziyeti de durduramadık.

Minicik bir kedi düşünün.

Öyle masum öyle savunmasız ki. Dışarıdan gelen tüm kötülüklere açık.

İnsanlar zihnini öyle köreltmiş, ruhunu öyle karartmış ki bu masum canı bile alır oldular.

Gerçekte hiçbir hakları olmamasına rağmen hem de.

Bu minicik kedinin başına ne geldiğini bariz açık anlatmak istemiyorum.

Zira ne benim yüreğim kaldırır ne de sizin aklınız alır bu vicdansızlığı.

İşte bu yüzden dili olsa da konuşsa...

İnsanlara olan nefretlerini sunsanlar yüzlerine karşı.

Konuşabilseler de onlara yapılan haksızlığı, zalimliği, vicdansızlığı anlatsalar.

Anlatabilseler ki insanlar gerçeği görse.

Ne çok şey istiyoruz ama değil mi ?

Aslında yapılacak şey çok basit.

Empati kurmak!!!

Kendimizi birazcık onların yerine koyabilsek bir nebze olsun insanlık yaşar.

Empati kurun dostlar empati...

Biraz olsun anlamaya çalışın onları.

Acılarını mesela, korkularını ya da nefretlerini.

Çünkü artık bulutların da gücü yetmez oldu dünyanın kötülüklerini yıkayıp akıtmaya...