Bir Adımlık Sancı

Zamanda zamansızlıgımı anımsıyorum.. Sonra aklımın gergefınden geçen düşüncelere bi yol bulamadığımı..En çokda çaresiz kalırken ki çareler arayışlarımı..

Kendi hayallerim için kendimi ok gibi gerip fırlatmam gerekirken yay gibi gerıldıgımı hissediyorum.. 

Zor olacağını biliyorum bu zorluğa yüreğimin yeteceğini de biliyorum.. 

Oysa ki zorluk dedikleri yola koyuluşta saklıydı..Bazen de iki yürek mesafesiydi; o yola ilk koyuluştaki bir adımlık sancı..

Hem dünya denilen bu yola yolcu olarak geldiğimiz an sancılı bir süreç değil miydi?

Şiddetli sancılardan sonra doğan nice yiğitler yolun da yolculuğunda hakkını verenler değil miydi..

Öyleyse adına dünya denilen bu yolda yolculuğumuzun hakkı : yola koyuluştaki bir adımlık sancıya emanet..

Zira sancısı şiddetli olanın yol sonundaki mükafatı her daim mukaddes 

                                                                                                           MERVE YEŞİLDAĞ