Yazan : Yusuf Can Çelik

Bir tokum yeşerirken baharın güzelliğin de,

açan çiçekler feda ederdi kendilerini yeniden var olmak için.

Kısraklar koşardı uçsuz bucaksız yaylalarda.

Kapı önlerine bırakılmış çocuk kaderi çizilmişti .

Penceresinden dikizlediğim hayatıma .

Kuşanmış silahını amansız koşarken savaşın ortasına.

Son mısrası eksik şiir gibi sürüyordu hayatım.

Beklemek dar sokaklarda, taş duvarlarla çevrilmiş düşleri.

Beklemek güzel derdi annem, beklediğin şeyin değerini anlarsın.

Keşke anne beklemenin acı verdiğini de söyleseydin,

gece yarısı yüreğim üşümesin diye üstümü

 örterken.

 keşkelerin çare olmadığı acımla.

kapıyorum ayaz geceye gözlerimi...