Yazan : Nefise Eren

Önüne geçemiyorum şu Araf köprüsünün

Ağır geliyor artık her bir tarafı gönlümün

Alevsiz yanıyor dünler, pas tutmuş gönlüm..

Usul usul tutuşmuş, görememiş iki gözüm. 

Önünü kesemiyorum bana koşup gelen yarınlarımın, 

Öylece kalıyor dünlerim dağınık ve  yarım.. 

Kalakaldım durduğum bu noktada

Her şey yol alıyorda, koşamıyorum ben akıp giden zamana. 

Dilim konuşsa ne yazar kalbim lal olmuş 

Açamıyorum kalbimi sıkışıp kaldım dört odasında

Kalakalmışım adım atamaz ayaklarım arafsızlığa 

Çünkü önüne geçemiyorum şu Araf köprüsünün.