Yazan : Rümeysa Altan

Gök'yüzüne zaafım var benim;

Geceyi aydınlatan aya, yıldızlara.

Özgürce dalgalanan denize,

Uçcuz bucaksız maviliğe..

Yağmurdan sonraki toprak kokusuna;

Güneşin batışında ki kızıllığa,

Doğuşunda ki o eşsiz huzura..

Sonbahar da sararıp bir bir dökülen;

İlkbahar da yeniden yeşeren yapraklara.

Yavrusunu beslemek için,

Kanat çırpan kuşlara.

Yarınsız dünyalarında, 

Sonsuzluğa uçan kelebeklere.

Çıkarsız kurulan insan ilişkilerine

Bir çocuğun tebessümünün sebebi olmaya.

Ve en çok da tüm kötülüklere rağmen,

İçinde bu güzelliklikleri barındıra bilen Dünya'ya