Misal , deniz olası geliyor insanın

 Misal , deniz olası geliyor insanın

İnsanın kuş olup süzülesi geliyor

Dilinin ucuna dalgalanan sözcükleri haykırmak istiyor kıyıdakilere..

Misal deniz olası geliyor insanın

İnsanın dalgalara kapılıp ufuklarda kaybolası geliyor

Gün doğumunu ufuklardan yansıtan bir güzellik olarak hafızalara kazınsın istiyor

Misal deniz olası geliyor insanın

Denizin içindeki bir balık veyahut keşfedilmeyi bekleyen bir inci olası geliyor 

Misal deniz olası geliyor insanın

İçindekilere yuva

Dışındakilere ise kucak açan 

İçinde barındırdığı herşeye dışındakilerle uyumlu bir ahenk yakalayan..

Hem öyle değil midir insan?

Kimi zaman yuva

Kimi zaman hoyrat

Kimi zaman hırçın

Kimi zaman dalgalı

Kimi zaman sakin

Kimi zaman kalabalık

Kimi zaman hoşgörülü

Kimi zaman vurdumduymaz

Velhasılı :İnsanın misali olmak istediği deniz , kendinde var olan ♡Gönlü♡dür.

MERVE YEŞİLDAĞ

Hasretinle bir gece daha geçiyor sevgili 

 Gökyüzü yine paylaşıyor yanlızlığımı 

Sahi hiç gelmeyecek misin ? 

Eski bir türkü ile anıyorum seni 

Derinden bir iç çekiyorum yine 

Off be diyorum geçer mi bu ömür böyle 

Ve yine sarılıyorum kaleme kağıda 

Sana olan hasretimi kağıda anlatıyorum 

Biliyor musun sevgili 

Kağıt kalem bile özlüyor seni 

Geri dönmez bir daha diyemiyorum 

Bir hırsla çıkıyorum sokağa 

Hızlı adımlarla yürüyorum 

 Sahi ya ben kimden kaçıyorum ? 

Hatıralar o kadar kolay bırakır mı peşimi 

Buruk bir gülümseme ile geçiştiriyorum yine 

Ve son sözler dökülüyor dilimden 

Geri dön diyemem sana 

 Madem gidiyorsun 

 Son kez dön bak bana 

Bir lahzada denk gelsin gözlerimiz 

Bir gönlün nasıl kırıldığını anlatayım sana 

Safa Mert Dilek

Uzun Lafın Kısası

UZUN LAFIN KISASI

Herkes gider. 

Yoldaşın yol bittiğinde 

Dostun güveni gittiğinde 

Ailen ömür yettiğince... 

Herşey geçer. 

En güzel dönemler 

Sıkıntılı geceler  

Yalnız olduğun günler... 

Yalnızlıkta bırakır yerini, curcunaya hengameye. 

Düşersin bir kaosun içine 

Yaşam ve ölüm gibi, hepsi tek nefeste. 

Hasret kalırsın kalbi temizlere.. 

Yüreği güzel, niyeti halislere. 

 Uzun lafın kısası :Öğretirler vefasızlığı. 

Bir ömür sonunda, 

Olursun dert erbabı...
 

Cevher Zeynep Kapu

Susuyorum işte yitik kelimelerim gönül heybemde. 

Dünyanın kirlenmiş yüzünde kendi kirli ellerini unuttu, İnsan..! 

Aradığı bir başka eldi 

Öyle ya temiz olan benlikti 

Görünen ötekinin eksiği, berikinin fazlası tam da yalan dünyaydı 

Hani arkasından vaveylâ ettiği iyiydili yalan dünya .. 

Sevmiştik yaşamak tutkulu bir koşuşturma oldu. 

Şehrin menhus dehlizlerinde merhamet kırıntıları çırpınıyordu.. 

Kanat çırpan çocuk yürekler koşuyordu; büyümenin benliğinde, yol kenarına bırakılmış, kaderin hikayesinden habersiz.. 

Yoruluyordu en çok yarına gönderdiklerinde  

Ne çok bekliyordu sevginin doldurulamayan yanını..

Hangi devirde buldu yoksun insanlığını can dedikleri... 

Dünya süslü panayır meydanıydı

Sevginin yaşamanın çeşitleri diziliydi 

Yetmedi benliği ile büyüyene Mahşer-i kıyamet arzular savurdu. 

 Hürriyet ki ruhun aşkı insanîyetin dengi 

Boğuldu kokuşmuş esaretin prangalarında... 

Şefkatin körleşmiş izzetinde arzularına mahkum ömürler oldu.. 

Sahfa

Zaman Ağırlaştı

 Zaman Ağırlaştı

Dillendirdik farkedemedik.

Önce yadırgadık.

Sonra zamanın ağırlaştığını bizde anladık.

Kırıklar döküldü akan her dakikadan,

Şarkılarımız çalıyordu geçen her arabada.

Zaman ağırlaştı.

Kalp, kan nedir bilmedi.

Herşey işlevini yitirdi.

Akrep yelkovanı unuttu.

Yelkovan saniyeyi..

Evet. Zaman ağırlaştı.

Dünya artık daha yavaş dönüyor.

Ay daha geç parlıyor, 

Fecr yeryüzünü sallamıyor.

Bütün gümbürtüyü yaşadık' 

gibi geliyor bir celsede. 

Son istasyon burası hemşerilerim..

Bel bağladığımız herşey,

Bilesiniz ki ummanda zerre.

Evet. Evet. 

Diyorum ya, "Zaman ağırlaştı."

Kapatın gözlerinizi 

Artık istirahat vakti.

      

                                                   Cevher Kapu

Gölgede Kalmış Gül Misali

Yazının gölgesinde yazılmayan ne çok şey vardır oysa..

Aklın gergefinden geçen milyonlarca kelâm..

Dilin ucuna ucuna gelmiş 

Yutkunmaya mecbur bi boğazda kalış 

Ritmini kaybetmiş bi durgunlukta kaleme ulaşamayan ne çok kelam kaldı geride !

Ah Geride kalanlar ...

Gidenlerin bıraktığı umut kırıntılarını toplaya toplaya kendine bi rota belirlemeye çalışanlar..

Yine ve yeniden yenile yenile ayağa kalkma çabaları..

Bin kez düşsende binbirinci kez ayağa kalkma gayreti.

İşte bu demde akla kazınmış o sözü hatırlıyor insan; Nasibim ertesinde gayret ; gayretin önünde ise kadere iman vardır..

İşte bundan mütevellit bin kez budasalar seni bu hayatta sen yine çiçeğe dönmektesin yüzünü..

Ne toprağını küstür bu hayata

Ne de çiçeğini soldur

Hanı derler ya : Gül misali...Kopardıkları yerde elde biten gül kokusu ol..

Bırak koparmak onların ayıbı olsun , sen tutulan ellere kokunu bırakmanın haklı onurunu yaşa.

Koparılmış olsan da sen gülsün

Tazeliğin ayrı

Solgunluğun ayrı

Ölümün bile ayrı güzel..

  

                                                                                                                       MERVE YEŞİLDAĞ

 

Bir Adımlık Sancı

Zamanda zamansızlıgımı anımsıyorum.. Sonra aklımın gergefınden geçen düşüncelere bi yol bulamadığımı..En çokda çaresiz kalırken ki çareler arayışlarımı..

Kendi hayallerim için kendimi ok gibi gerip fırlatmam gerekirken yay gibi gerıldıgımı hissediyorum.. 

Zor olacağını biliyorum bu zorluğa yüreğimin yeteceğini de biliyorum.. 

Oysa ki zorluk dedikleri yola koyuluşta saklıydı..Bazen de iki yürek mesafesiydi; o yola ilk koyuluştaki bir adımlık sancı..

Hem dünya denilen bu yola yolcu olarak geldiğimiz an sancılı bir süreç değil miydi?

Şiddetli sancılardan sonra doğan nice yiğitler yolun da yolculuğunda hakkını verenler değil miydi..

Öyleyse adına dünya denilen bu yolda yolculuğumuzun hakkı : yola koyuluştaki bir adımlık sancıya emanet..

Zira sancısı şiddetli olanın yol sonundaki mükafatı her daim mukaddes 

                                                                                                           MERVE YEŞİLDAĞ

Yazan: Abdurrahman Arslan

Alışmışlığın huzuru diye bir bahar tadacaksın, hazır ol,

O gözyaşları boşuna değil, en kızgın su bile ateşi söndürür. 

Gönül deminde açan hep güldür,

Gül bakar gül kokar gül konuşur, 

Yarına saklanan umutlar var,

Bahar diye bir mevsim var yanlızlığın bittiği çağda,

Yıkılma zamanı değil, hüznü bahara çevirme zamanı şimdi,

Sen hüzüne bakarken üzülürsün yapma 

Tomurcuğum çatladı diye korkma,

O çatlayıp ortadan ikiye yarılan koca bir bahar habercisi,

Hüzünler yeni baharlar getirir, 

Küsme içine kurutma gönül toprağını,

Çünkü gözyaşı cansuyudur yarınlara.

Tebessüm ile varacaksın cennet misali bahara . . .

(.)

Sızılarım Dinmiyor

Yazan : Güllü

Sızılarım dinmiyor derim bende gönlüne 

İçim yangın yeri, sancıların dinmediği umut ovalarımda, 

Yürekler hüzünlü nasıl toplar ümütleri sıcak çöl kumlarında, 

Sevdanın özü eksikliktir, noktalar yakar ormanları... 

Sessiz mauzerler sarmış gönlümü duyulmaz acemi feryatları, 

Sessizlik çığlığı sanar benliğin

Yol arsız, ses kıyamet... 

Bitmez gecenin karanlığında bir umut türküsü...