Yazan : Halil İbrahim Ongun

İsa'nın çarmıha gerilişindeki çaresizliği,

Barındırdı sinesinde yıllardır.

Kaldırıldı halıları, bayram vakti boştu minberi,

Sessizdi Ayasofya, beklemekteydi.

Bir ses duymayı istedi, müezzinin ezgilerinden,

Hasret kaldı namaz çağrılarına. 

Üstündeki haçlar kaldı üryan, hilaldense uzak,

Sessizdi Ayasofya, bekledi. 

Gökteki ay mertebesindedir nuru,

Secdedeki başları yükseltir arşta.

Umududur İslam'nın, Fatih'in yurdu, 

Sessizdi Ayasofya, zamanı geldi.