Meseleyi Nasip

Yazan : Merve Yeşildağ

Nasibi kadar sevebiliyor insan..

Bu yazıyı okuyor olman dahi bi nasip meselesi..

Çiçeği böceği kurdu kuşu hayvanı insanı..

Hatta nasibin olduğu ölçüde yeyip içebiliyorsun bu hayatta..

Yollar aşıyor , aşındırıyorsun

Nasipten öte yol yok deyip nasibe bağlıyorsun tüm nasipsizlik ile karşılaşılan şeyleri..

Her gönüle tezahür etmeyen; vefaya inceliklere saygıya sevgiye yeniliyorsun..

Yeniliyorsun sevdikçe..

Sonra yenilgini sevda bilip yazıyorsun yenilgine..

Yenilmelerin en güzeli kişinin sevdiğine yenilmesidir diyorsun..

Ama bi yerde mürekkep kuruyor kalem lâl oluyor..

Yazamıyorsun kaderin sana yazmadığını kalemle hiçbi kâğıda..

Yetim bırakıyorsun kalemi

Kalemi kâğıda küstürüyorsun

3 günlük dünyada  küskünlüğe günah biçilmezdi ya

Sevabına suskunluklar biriktiriyorsun; günahına mürekkep harcayacagına

Bilirdik nasip durağında beklemedikçe açılmaz di yollar..

 Açıldı gibi gözükenler olduysa şayet nasipten şaşmışlığın yolculuğu olurdu..Yanlış bir bineğe binilmiş yanlış bi istikamete doğru yapılan şaşılmış bir yol..

Nasibim sanmanın sarhoşluğu içerisinde, müthiş bi şaşkınlıktasın..

Ve Anlıyorsun ki ;

Nasiple yürünüyor tüm yollar

Sonra kalbine şifa olsun diye bi dua iliştiriyorsun: 

Allah'ım sen nasipsizlikle yol aldırma...