Yazan : Yusuf Cançlik

Çocukiken duyduğum bir kelimeydi bu "gençlik nereye gidiyor " .Sormuştum kendime ne anlama geliyor diye. sonra hocam anlatmıştı yüz yıllar önce Orhun kitabelerinde geçiyormuş bu ifade.Şaşırmıştım o an cevabı bulamadılar mı diye. Ben de sana soruyorum süveyda sence nereye gitmekteyiz veya gençliğin gittiği yolu sen biliyormusun ?

Asırlar geçmiş ve bu gençliğin yani bizim nereye gittiğimiz yolu bilmeyenlerin en açınılacak tarafı da ,gençken bu soruya kendilerinin de maruz kalmış olmalarıdır.San ki adetmiş gibi sorup sorguluyorlar süveyda.

gel ben sana anlatayım gençliğin nereye gittiğini:kalabalık insan müsvettelerinin kendi nefis ve menfaatleri doğrultusunda kendi kardeşini bile saf dışı ede bilecek ve yalnızlık gibi insanların hiç dışarıya yansıtmadıgı ,yüzlerin de mutluluk pozları vermeye çalışır ken gülümsemekten çeneleri çıkan insanlar arasın da "çölde yetim bir vahayım"diyen Mehmet Akif İnan'ın dizesi gibi yaşam sürdürmeye iten insanların sürüklediği yere doğru gitmekte. 

Süveyda evet gençlik annesin den, babamsın dan, kardeşlerin den, dostların dan ve en önemlisi kendi benliği tarafın dan bile yanlız olduğu kanısına varmış olmasıdır. Mutlulukların şaşalı birer figüran gibi insanların gözüne sokarcasına davranışlar da bulunurken.Ağlamaklı , hüzün yığını hislerini ve yanlızlıklarını (küçükken al bu meyveyi kimseye göstermeden ye diyen annelerimizin nasihati gibi) kapı arkaların da ,yorğanların altın da,perdelerle kamofile ettiğimiz evler de yaşayan bir gençlik inşa ettiklerini bilmeyen, büyüklerimizin bize çizdiği bu yolu takip ederek gitmektedir. 

Sonuç ne biliyormusun süveyda şuan gençlerin büyük Çoğunluğu depresyon halinde ve bunların da büyük çoğunluğuna bipolar bozukluk teşhisi konulmkata.Yaygın olarak pisikiyatrik tedavi ğörmekte olan bu gençlik tamda yalnızlıkların da boğulmaya gidiyor.