Yazan : Rümeysa Altan
Varlığımdan şüphe duyduğum
Yokluğumdan emin olamadığım
Koca bir boşluk içerisindeyken
Cam parçaları gibiydi kelimeler ağzımda
Sussam da konuşsam da yakacaktı canımı.
Susarsam sadece dilim acıyacaktı
Konuşursam hem dilim hem kalbim.
Konuşsam sadece yakınımda olanlar duyacaktı beni,
Susarsam sessizliğimden anlayanlar.
Ben çığlık çığlığa susmayı seçtim.
Sessizliğimi kainattaki bütün varlıklara duyurdum
Bir tek insan denen mahlukata duyuramadım..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder