Firuzem

Yazan : Zehra Nur

Dağ dağa kavuşur da insan insana hasret kalır derler. Öyle miydi Firuzem? Ne zaman sona erecekti bu vuslat.

Gayrı bu yürek yangınma deva yoktur senden başka. Çık gel artık yine beklerim ben seni Gülhane Parkı'nda. Ezberimde kalan kokunu bile anımsayamıyorum bazen. Sahi Firuzem unutursam sonum olsun demiştim,sona mı yaklaştım yoksa? 

Bir anım bile seni düşünmeden geçmiyor. Rüyamda da mı küstün bana? Gayri rüyama gel bari, unutulmaya yüz tutmuş benliğimi hatırlat bana

Merhaba Firuzem, dayanmaz oldu artık yüreğim. Sana en çok beyaz yakışır derken kefeni değil gelinliği kastetmiştim. Çok yanlış anladın beni. Buruk kaldı bir yanım. 

Yaşayan bir ölüden farkı yoktur her anımın.

Verdiğin kehribar tesbih.. Gözüm gibi bakardım oysa, koptu. Her bir tanesi ümidim gibi dağıldı dört bir yana.

Zaten kimsem yoktu sen de bulmuştum kendimi. Gittin, hem seni kaybettim hem de kendimi.. Vuslat boyun borcudur razı gelmek düşer dediydim ama olmuyor Firuzem. Mezarına bile gelemiyorum artık zira dönebilmişte değilim. Yüreğimi bıraktım yanı başına tüm umutlarımı da gömdüm başucuna..