Gölgede Kalmış Gül Misali

Yazının gölgesinde yazılmayan ne çok şey vardır oysa..

Aklın gergefinden geçen milyonlarca kelâm..

Dilin ucuna ucuna gelmiş 

Yutkunmaya mecbur bi boğazda kalış 

Ritmini kaybetmiş bi durgunlukta kaleme ulaşamayan ne çok kelam kaldı geride !

Ah Geride kalanlar ...

Gidenlerin bıraktığı umut kırıntılarını toplaya toplaya kendine bi rota belirlemeye çalışanlar..

Yine ve yeniden yenile yenile ayağa kalkma çabaları..

Bin kez düşsende binbirinci kez ayağa kalkma gayreti.

İşte bu demde akla kazınmış o sözü hatırlıyor insan; Nasibim ertesinde gayret ; gayretin önünde ise kadere iman vardır..

İşte bundan mütevellit bin kez budasalar seni bu hayatta sen yine çiçeğe dönmektesin yüzünü..

Ne toprağını küstür bu hayata

Ne de çiçeğini soldur

Hanı derler ya : Gül misali...Kopardıkları yerde elde biten gül kokusu ol..

Bırak koparmak onların ayıbı olsun , sen tutulan ellere kokunu bırakmanın haklı onurunu yaşa.

Koparılmış olsan da sen gülsün

Tazeliğin ayrı

Solgunluğun ayrı

Ölümün bile ayrı güzel..

  

                                                                                                                       MERVE YEŞİLDAĞ