Yazanlar: Murat Öztürk 

                 Feride Yılmaz

Söze kök oldum

Dayandım kalbine  iki çift  maviyle

Gökyüzü, sanki gök yüzün.

Kaybolduğum ve içinde kendimi bulduğum.

Umulmaz ruhunum deliliğinde.

Dağıldı küçücük bedenim,

Pervasızca   savruldum 

Kalbimden  kalbine küçük küçük umutlarla

Belki de bir beyaz bulut olur, 

Sözlerimi  her damlada dünyaya akıtırım.

Her damlanla kül olur

Serpilirim  her damlanla mavi göğe 

Neden mavi gökyüzü?  

Hiçbir zaman elde edemediğine

Cevabı kendinde bulursun o vakit, 

O hep sevmiştir hiç bir zaman kavuşamadığını.