BENİ NE ÇOK ÖLDÜRÜYORSUN SEVDİĞİM

 Yazar :HACI İSMAİL GÜLMÜŞ

BENİ NE ÇOK ÖLDÜRÜYORSUN SEVDİĞİM         

                      

Kanlım olma demedim mi sevdiğim.

Beni ne çok öldürüyorsun sevdiğim.

Yer çekiminin acizliğine kurulmak vardı seninle

Mavi bir su dibini oruçsuz yürekle yaşamak

Bana Züleyha'nın uysal gözlerini getirmeni dilerdim

Buhtinnasar'ın hadsiz cesaretini ve kendine güvenini değil

Ahh! Yükünü perdesiz alınlarda şehvetsiz taşımak.

Birbirimize ne kılıç çekerdik bu sayede, ne silah

Hesap bilmez otlarda, yeşil bukleler oluşturmak

Ve kaçmak zümrüt gürültüsünün,bunaltan sessizliğinden

Anlamıyor musun? Tüm bunları seninle tatmak niyetim

Buz gibi dağ ayazında, güneşin hükümdarlığına tutunmak

İstemem kıvrımlı buseleri ya da tınısını nefesinin

Ben ruhların kollarına inanıyorum ve karıncaların sabrına

Fakat sen bu sacın kızıllığını anlamıyorsun ey can!

Hiç dikkat etmiyorsun nar gibi; 'kirpiğine ve saçlarına'

Bu ahdi kavramazsan öleceğim bir hiç uğruna

Yahut yaşayacağım, zalim bir ideolojinin kuklası gibi

Gidelim birlikte susuz serinliklerin diyarına

Gidelim uçsuz bucaksız bir emri incitmeyerek

İşte niyetim böyle aklanmak, karayı silerek

İşte niyetim böyle çıkmak, umutlu yarına.

Kanlım olma demedim mi sevdiğim.

Beni ne çok öldürüyorsun sevdiğim.