Yazar:Hasan Gökhan Atmaca
Katre-i Matem
Tut ellerimden kadınlarım / düşüyorum /
boşluğuna nergis kokusunun
gün batımı gözlerinden apansız...
(vakit darağacında asılı bir mahkum)
Bir mızrak ucunda ölü / gidiyorum /
Kefenlere sarılı sevdalar heybemde
bir heykel sessizliği gözlerimle..
pençelerinden hasret yağan bulutlar
ağlıyor şehrin kokuşmuş sokaklarına
evlerin duvarlarında hafakan gözleri
dalmış gibi hayale / korkuyorum /
dikenliyollar sarılmış kamalı soytarılarla
Titrek bacaklı atlar ardımsıra sana koşuyor..
Sen ellerinde meşalelerle sokak başlarında
umudusun bir sevda kervanının...
Beyazgecelerin sonbulmazyoksulluklarında
/ ağlıyorum / bir hint dilencisinin
çocuk hüznüyle ayaklarımda pranga.
dökülüyor dudaklarından bülbül ölüsü
goncası kurumuş güllerden.
/ Ölüyorum / ağır aksak kardelensiz kalmış bir güneşin karlara küskünlüğüyle
/ Ölüyorum /
körlermiş sokaklambalarının yalnızlığında
Sen ellerinde sönen meşale ışığıyla
ağlıyorsun hayallerimde...
Ağlıyorsun.
Ağlıyorum.
Ağlıyoruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder