Sensiz Sen

Yazar : Ayşe Şura

 *Sensiz sen*

Sahi senden sonra ne değişti:

Artık göz kapaklarımı hayal kurması için değil, acılara alışması için kapatıyorum..

Hani gülen gözlerim var ya, şimdi ellerimle akan acıları siliyorum.

Kolay değil,

Akan her acı damlada sen varsın..

Düşerken yere damlalar seni nasıl akıttığımı izliyorum,

Nasıl uzaklaştığını yanaklarımdan. İçinde boğulmak istiyorum ama dokunamıyorum bile..  sorma nedenini,  anlatamıyorum kendime de..

Bir seçim yapmak zorundaydım bir tarafta acı,  bir tarafta gözyaşı vardı..

Gözyaşımdan sonra mutluluk ve acının içinde de  sen vardın.

Yapamadım, sendeki acıları acıları seçemedim..

Yormuşlardı bedenimi,  hiçbir şey diyemedim..

Sen söyle bırakır mı yabani otlar, büyüsün çiçekler...

Ne olurdu sanki en sevdiğim çiçekler sende açsaydı..

Yazları sana  susasam, baharları sende koklasaydım..

Ne olurdu sanki iklimlerin bu kadar uzak olmasaydı bana..

Şimdiyse sanma ki sana bu  acıları çektirirken hayata gülüyorum.

Biliyor musun artık sabahları gülerek baktığım penceremden, geceleri kanatsız kuşlar uçuruyorum..

Unuttum yüzümü, aynalarda bile görmüyorum...

Hani sensin gün doğmayacaktı ya, şimdi her gün bir kez daha güneşe küsüyorum.

Ve bu sefer seni değil, sensizliği yazıyorum...