Anisa

Yazar : Samet Ateş

Anlatsana Anisa, Gökyüzünü. 

Kaybolmak değil midir,

Mavi umutlar arasında, ufkun?

Bulmak değil midir içinde kendinden bir parça?

Belki de bir parça hüzün...

Gökyüzü diyorum, iyiki var.

Ah! Nereye sığabilirdik ki başka.

İçimizdeki zarif hüznümüzle.

Ve işte sevgilim gitme vaktidir

Mavi hayallere, mavi umutlara

Belki uzaktır bana gökyüzü ama,

Gözlerim uzaklara dalıyor Anisa.

Papatyalar, kıyma onlara Anisa

Seviyor demezde, naz yaptırırlar işte.

Bilakis bunu benim dememi beklerler.

Papatyalar gibi, sende bekleyecekmisin beni?

Kader, ne uzun yol Anisa..

Papatyalar, kıyma onlara Anisa

Geldiğimde taç yapacağım onlardan saçlarına.

Utangaç bakışlarla gözlerime bakacaksın.

Ve gözlerin, yine eskisi kadar güzel

Uzaklığıyla, bir o kadarda yakın olan

Maviliğiyle ikimizi de birden saran 

Bizim olan gökyüzü bizi bekler.

Cânım uzaklara gitmek istiyor Anisa.

Gidelim mi?