İstanbul'da Bir Gemi

Yazan: Abdurrahman Arslan

Ben İstanbul'da bir gemi,

Sen Ankara'da bir han,

Parçalanmadan, gelemem sana,

Parçalanınca, sen olamam bir daha.

Ben İstanbul'da bir gemi,

Denizin dalga dalga dövdüğü,

Sen Ankara'da bir han,

Mevsimin ayazıyla büyüttüğü.

Ben İstanbulda bir gemi,

Tarihin orta yeri, sevginin çiçeği.

Sen Ankara'da bir han,

Yeni medeniyetin bahar çiçeği.

Ben İstanbul'da bir gemi,

Her zaman yolculuğa hazır bekleyen,

Sen Ankara'da bir han,

Yolu hiç denize düşmeyen.

Ben İstanbul'da bir gemi,

Denize aşık, yolculuğa mecbur,

Sen Ankara'da bir han,

Yolculuksuz yolcu.

Ben İstanbul'da bir gemi,

Derin denizlerde fırtınalarla boğuşup karaya yanaşmış,

Sen Ankara'da bir han,

Hüzne karşı ayakta kalmış.

Ben İstanbul'da bir gemi,

Bende mavi deniz, bende mavi gökyüzü, bende kan,

Sen Ankara'da bir han,

Sende toprak, sende yeşil, sende can.

Ben İstanbul'da bir gemi,

Toprağa, yeşile gurbet,

Sen Ankara'da bir han,

Denize, maviye hasret.

Ben İstanbul'da bir gemi,

Umuda yelken açan kapı,

Sen Ankara'da bir han,

Ruhunda anahtar taşıyan.

Ben İstanbul'da bir gemi,

Yükü sevda olan,

Sen Ankara'da bir han,

Sevdanın manası olan.

Ben İstanbul'da bir gemi,

Sen Ankara'da bir han,

Yaralar bizi umarsızca zaman . . .

(.)