İÇİMDEKİ ÇOCUK

     

     YAZAR : HASAN GÖKHAN ATMACA

                               

                         İÇİMDEKİ ÇOCUK

 

      Gözlerim   kuruydu geçmiş perdesini kaldırmadan hemen önce. Kabullenmem gereken gerçeklerle dolu bu perdenin arkası. Arkamı dönüp uzaklaşamıyorum buradan.  Geçmişim ve geleceğim bu dairenin içine sıkışmış sanki. Her defasında başladığım yerde buluyorum kendimi. Sanki zaman benim için ileriye akmıyor. Halen nasıl hayata olduğumu merak ediyorum.  Bu çöp yığınının arasında beni hayata bağlayan bir şey var ama ona ulaşamıyorum.  İçimde bir yerlerde ona ulaşmak için mücadele ediyorum. Çoğu şey, o kadar yabancı geliyor ki, sanki bunları başkası yaşamış gibi… Fakat biliyorum ki burası benim geçmiş adını verdiğim çöplüğüm ve kokusu midemi bulandırıyor. Kendime sorduğum bütün soruların cevapları burada. Rüyalarımda çöplüğü karıştıran o çocuğu görüyorum. Belki de o çöplükte en temiz şey olan sevgiyi aradığı o kadar belli ki, çaresizliğini yüzünden okuyabiliyorum. O benim içimde öldürdüğüm çocukluğum. Artık rüyalarımda yaşıyor, hiç büyümeden ve ilk zamanki masumiyetiyle. Bir gün kendimi de öldüreceğim dayanamayıp.  Çocukluğum ile birlikte rüyalarda yaşamak için. Daha fazla kirlenmeden bu dünya da, az da olsa temiz kalmak için. Biliyorum ne kadar fazla kalsam o kadar çok kirletmeyeceğim. Ve büyüdükçe içimdeki çocuğun kaybolmasından korkuyorum.